jun 132020
 

= IMO Blog =

Regelmatig krijg ik per e-mail meldingen van twitter, waar ik zelden op kijk. Af en toe trekt een bericht de aandacht en klik ik erop, en bevind mij opeens in zo’n twitter ‘discussie’ die er waarschijnlijk de reden van is dat steeds minder mensen actief zijn op twitter. Dit keer was het EAJG, dat boos was op Esther Voet omdat zij achter haar adjunct Bart Schut bleef staan nadat hij een fel stukje had geschreven over hoogleraar missiologie Stefan Paas, die wekelijks podcasts verzorgt voor de EO. Paas toonde in een tweet begrip voor de dader van de aanvallen op het Israelische restaurant HaCarmel, omdat ‘die [Israelische, RP] vlag geen fijn gezicht is voor Palestijnen of zelfs als provocatie kan worden opgevat’. Ook ontkende hij dat er antisemitische motieven waren en sprak van iemand met ‘anger management’ problemen. Dat laatste klopt volgens psychologen die hem onderzochten, maar doet aan het eerste niet af. Ik denk zelfs dat er een verband is: mensen met ‘anger management problemen’ maken zich vaker onterecht kwaad en worden sneller agressief, zien sneller complotten van allerlei mensen en groepen die het op hen hebben gemunt en zijn zodoende bevattelijker voor vormen van haat waaronder Jodenhaat. Daarbij riep hij ‘Free Palestina’ en zwaaide met een Palestijnse vlag.

Uiteraard ontkende Paas dat hij begrip wilde tonen: ‘Het gaat niet om begrip tonen, het gaat om begrijpen.’ En hij had duidelijk gesteld dat het een strafbaar feit betrof, sterker nog, hij had het ‘strafbaar wangedrag’ genoemd. Nadat hij eerst in verschillende tweets benadrukte dat het enkel om de vlag ging en na sluitingstijd was (dus blijkbaar niet zo erg?), en zelfs eigenaar Bar-On citeerde dat hij een nog grotere vlag zou ophangen (die Bar-On provoceert zelf ook wel), nadat hij ook had geschreven dat die vlag als een rode lap op een Palestijn werkt, en intussen ‘wel benieuwd is of andere Israelische restaurants dezelfde issues hebben’ (als hij nou gewoon die vlag weghaalt zijn we misschien van het probleem af). Ik bedoel, dat zijn ook wel behoorlijk suggestieve tweets over iets wat je ook gewoon eenduidig, zonder mitsen en maren, kunt veroordelen. Of er je mond over houden als je dat niet op kunt brengen.

Een beetje columnist gaat er dan stevig in. Het verhaal over verwarde mannen kennen we, en wordt al te vaak gebruikt om radikalisme en antisemitisme te verdoezelen. Antisemitisme neemt toe, en dit mede aan de slachtoffers zelf wijten (of daar althans duidelijk op hinten) is niet echt een effectieve manier om het te bestrijden. Daarbij is Paas zelf ook niet echt van de nuance. Zo twittert hij over Joods.nl dat het een FvD proxyclub is en noemde ze zelfs op denigrerende toon ‘refojongens’. Hij beweert dat ze “altijd in de weer [zijn] om Thierry c.s. schoon te wassen en altijd op zoek om bij ‘links’ iets te vinden waar men zich over kan opwinden”.  En: “Hysterisch hitsen is nu eenmaal hun verdienmodel”. Dat laatste noemt Schut antisemitisme:

“Als klap op de vuurpijl wist Paas ook nog het motief van de redacteuren van Joods.nl haarfijn te benoemen: winstbejag. Want klagen over antisemitisme is in zijn woorden een ‘verdienmodel’. Joden doen immers alles om wat extra geld bijeen te graaien, weet u wel?”

Scherp, maar niet onterecht als je zo’n opmerking maakt. Paas erkende overigens dat dat van die ‘refojongens’ een foutje was: “Een vergissing. Iemand die het kan weten, vertelde me ooit dat er bij de CIDI-jongeren veel refojongeren rondliepen, en ik haalde dat even door elkaar”. Een stuk beter inderdaad… Iemand die het kan weten? Ik ben ooit, toen ik nog enigszins voor jong kon doorgaan, met de CIDI Jongeren in Israel geweest en ook op een weekend in Nederland. Ik heb die ‘refojongens’ toen niet gezien, wel een diverse behoorlijk kritische groep. Er was ook een Arabische vrouw bij die het vaak voor de Palestijnen opnam en de discussie niet schuwde.

Paas grijpt alles aan om zijn tegenstanders zwart en monddood te maken en in een radikale hoek te duwen. Het mag kloppen dat zowel Voet als Schut zich soms wat activistisch opstellen, ze hebben waar het dit soort figuren betreft zeker een punt.

Paas eiste op hoge poten excuses van Esther Voet voor de ‘lasterpraat’, waarop een wat onderkoelde reactie van Voet volgt dat het hem vrij staat een reactie in te sturen. Waarop hij retorisch vraagt of het allemaal gelogen mag zijn en er geen regels gelden wat dat betreft. ‘Als u kaatst kunt u als opiniemaker de bal verwachten’, is de reactie dit keer, waarop Paas beiden heeft geblokt: “Inmiddels het hele mistroostige stel geblockt. Dat geeft hopelijk ook wat minder getroll. Want een fatsoenlijke reactie, dat lukt niet, maar anonieme trekkertjes je tl in zuigen, dat gaat prima. Niveautje hoor.”

Een trieste conversatie, vooral als je bedenkt dat het hier een hoogleraar betreft die naar je zou verwachten belangrijkere dingen te doen heeft en met een zekere afstand naar kwesties kan kijken, in plaats van zijn tegenstanders te belasteren en het gekwetste slachtoffer uit te hangen.

Maar het ging me niet alleen om Paas. De reden om hier nu tijd en energie aan te besteden is, dat ik weer verbluft ben hoe die hele pro-Palestina kliek elkaar klakkeloos en kritiekloos de hand boven het hoofd houdt. EAJG schreef in reactie op de zaak dat Esther Voet “wegduikt voor haar eigen verantwoordelijkheid” en ze “professor in de laster- en leugenkunde Bart Schut de hand boven het hoofd houdt.” Het bestuur moet zelfs ingrijpen. Eronder een stukje uit een tweet van antisemiet Jan Tervoort, waarin hij Schut ‘structurele leugens en laster’ verwijt die ‘iedere week een ander slachtoffer treffen’ en het heeft over de ‘kwaadaardige Esther Voet’.

In feite is dit een lastercampagne tegen twee redacteuren van een blad dat in soms stevige bewoordingen reageert op de actualiteit en op de vaak lakse houding tegenover, en soms regelrechte ontkenning van, Jodenhaat aan de kaak stelt. Daarbij zijn mensen als Stefan Paas, Jaap Hamburger van EAJG (dat zich voordoet als Joodse club die voor vrede is, tegen bezetting en geweld en kritisch op het Israelische regeringsbeleid), en Jan Tervoort die de site van The Rights Forum vol pent met artikelen waarin om de andere regel de oppermachtige Joodse zionistische lobby wordt gehekeld, een pot nat.

Het verdedigt elkaar allemaal klakkeloos, en neemt klakkeloos dezelfde ophitsende terminologie over, zoekt dezelfde randen met antisemitisme op, en iedereen die hier aanstoot aan neemt is uiteraard onderdeel van dezelfde geoliede slinkse en machtige Israel-lobby, aangevoerd door de kwaadaardige Esther Voet, leugenaar Schut (doorgaans afgekort als BS) en kompaan Hanna Luden.

Ja zelfs een gematigd rustig en bedaard persoon als Luden krijgt ervan langs. Niveautje inderdaad. Het ergste is misschien nog wel dat het hier om mensen gaat die publieke functies hebben (gehad), gestudeerd hebben en in de media serieus worden genomen.

Ratna Pelle

Zie vervolg: Karaktermoord en lastercampagnes op The Rights Forum

  2 Responses to “Triest gekwetter op twitter”

Comments (2)
  1. Dankjewel, Ratna. De stijl maar vooral de inhoud van dat getwitter is bedroevend.

  2. Twitter is al wat langer het goorste internetriool wat er bestaat en ik heb het al jaren geleden opgegeven. Goed stuk Ratna, en veel wijsheid en sterkte voor Bart en Esther.

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.