feb 202013
 

IMO Blog

Ethiopiangirl
Elder of Ziyon gaat ook in op de zaak van de prikpil bij Ethiopische vrouwen. Hij toont aan dat het Haaretz artikel dat de bron is voor de internationale berichtgeving erover, in het begin al een fout bevat. Men beweert namelijk dat Israel nu voor het eerst toegeeft dat het de prikpil toediende, maar dat is onjuist:

First of all, Israeli doctors admitted offering Depo-Provera years ago to those who want it. In June 2008, the health minister of the time, Yaacov Ben Yezri, “said the high number of Ethiopians in Israel using the drug reflected a ‘cultural preference’ for injections among Ethiopians.” Whether this is true or not, it shows that Ha’aretz is sloppy already in the first paragraph – they meant to claim that Israel acknowledged injecting the drug without permission.

But does that memo really say that?

The TV special that claimed that these women were coerced into taking the drug aired about six weeks ago. Isn’t it possible that this memo was more to show caution that there might have been some women who misunderstood the use of the drug or the options they have for birth control? That’s the way the quoted part reads to me. It certainly doesn’t admit that Israeli doctors were conspiring to sterilize Ethiopian women, as Ha’aretz alleges – and as other media have willingly published.

Hij benadrukt de duidelijke ontkenning dat sprake zou zijn van een bewuste praktijk door de drie organisaties die betrokken waren bij de Ethiopische immigratie en hun behandeling in Israel:

The Joint said in a response to “Vacuum” that its family planning workshops are among the services it provides to immigrants, who learn about spacing out their children’s birth, “but we do not advise them to have small families. It is a matter of personal choice, but we tell them it is possible. The claims by the women according to which ‘refusal to have the injection will bar them from medical care [and] economic aid and threaten their chances to immigrate to Israel are nonsense. The medical team does not intervene directly or indirectly in economic aid and the Joint is not involved in the aliyah procedures. With regard to the use of Depo Provera, studies indicate that is the most popular form of birth control among women in Ethiopia,” the Joint said.
In its response to “Vacuum,” the Health Ministry said it did not “recommend or try to encourage the use of Depo Provera, and that if these injections were used it was against our position. The Health Ministry provides individual family counseling in the framework of its well baby clinics and this advice is also provided by the physicians of the health maintenance organizations.”
The Jewish Agency, which is responsible for Jewish immigration from abroad, said in response that it takes a harsh view of any effort to interfere in the family planning processes of Ethiopian immigrants, adding that “while the JA has never held family planning workshops for this group in Ethiopia or at immigrant absorption centers in Israel, the immigrant transit camp in Gondar, as the investigation noted, was previously operated by other agencies.”

Elder haalt vervolgens een dokter aan die in een kliniek in Ethiopië werkt:

JDC runs the medical program in Gondar for potential immigrants to Israel. As part of this, we offer voluntary contraception to our population. Our clinic offers both birth control pills and injectable contraception. If a woman prefers another method of contraception such as implantable or tubal ligation, we send them to facilities down the road in the city of Gondar for this.
Women come to the program because they desire family planning. We present the various options to them and they choose. So women both choose to use contraception and choose their method. And choose when to discontinue contraception. It has always been that way in our program.
Right now we’re caring for about 4500 potential immigrants to Israel. We average about 85 family planning visits each month.
We do not inform the Israeli authorities who is on family planning, and I have no idea what happens once they arrive in Israel.

Op een directe vraag van Elder antwoordt de dokter dat er bij zijn weten nooit van gedwongen toediening sprake is geweest en de behandelingen op ieder moment konden worden beëindigd.

Maar hoe is dit alles te rijmen met het verhaal van de Ethiopische vrouwen in het TV programma dat de aanleiding was voor het verhaal in de Haaretz? Waarom zouden zij liegen? Elder geeft daarvoor de volgende verklaring: omdat hun mannen het er vaak niet mee eens zijn, vertellen de vrouwen niet dat zij de prikpil krijgen en verzinnen thuis een smoes om naar de kliniek te gaan, zoals dat ze een of andere inenting krijgen. Wanneer de mannen wantrouwig worden omdat er maar geen kinderen komen, vertellen de vrouwen uiteindelijk dat het allemaal gebeurde zonder dat ze het wisten of zelfs tegen hun zin. Hoe geloofwaardig deze verklaring is vind ik overigens lastig te zeggen, want waarom zouden vrouwen vrijwillig aan een TV programma deelnemen om daarin dit soort dingen te verkondigen als het niet waar is? Het is nog wat anders om tegen je man te vertellen dat je buiten je weten om de prikpil kreeg dan om dat in een TV programma te vertellen. Of zouden de mannen, nadat zij deze verhalen hoorden, de vrouwen ertoe hebben aangezet dit naar buiten te brengen en konden ze toen niet meer terug? Aan het programma namen 35 vrouwen deel. Uit het Haaretz artikel wordt niet duidelijk hoeveel van hen verklaren werkelijk te zijn gedwongen of gepusht de prilpil te ondergaan en hoeveel gewoon niet goed geïnformeerd werden en de bijwerkingen bijvoorbeeld niet kenden. Dat laatste is natuurlijk evengoed erg, maar wel van een andere orde. Ook is niet duidelijk hoe representatief deze vrouwen zijn voor de duizenden Ethiopische immigranten. Elder schrijft:

I am not denying that there is racism in Israel, just as there is everywhere else. I can certainly believe that some Israeli doctors may be more likely to recommend the Depo-Provera injection for black women than their whiter patients. I can believe that the frustration of not being able to communicate can result in sub-par care, and in not explaining the contraceptive options that they have. It is very possible that the doctors did not properly inform the women of the (sometimes serious) side effects that Depo-Provera has. The TV program helped expose these fissures in the care being given to Ethiopian women. This would naturally result in the Gamzu memo that Ha’aretz reported so eagerly.

So far so good. Als ik het goed heb kwam de zaak aan het rollen naar aanleiding van een TV programma begin december. De Haaretz publiceerde daar al in december over, maar pas toen de directeur van het Israelische ministerie van gezondheid erkende dat de prikpil was toegediend en daarbij fouten zijn gemaakt, en de opdracht gaf hiermee onmiddellijk te stoppen tenzij zeker is dat men heel goed op de hoogte is van risico’s en alternatieven, namen media in andere landen het op grote schaal over. Het Haaretz artikel was al behoorlijk suggestief, en dat werd er zacht gezegd niet beter op. Allison Kaplan Sommer schrijft treffend:

However – as in the game of telephone, when the more a story is repeated, the more warped and distorted it becomes – the international coverage of this scandal is transforming a tale insensitivity, cultural condescension and, yes, perhaps a certain level of racism, into some kind of villainous genocidal plot of sterilization aimed at ethnic and racial cleansing.

Ik vraag mij in de eerste plaats af wat überhaupt het belang van dit verhaal is voor de internationale media, behalve dan dat het zich zo goed leent voor Israel bashing. Bij alle immigratie naar Israel gaat er weleens wat mis, ontstaan problemen, spanningen en misverstanden, en de integratie van deze groepen is een belangrijke uitdaging voor Israel. Een algemeen verhaal hierover zou zeker interessant zijn, maar zoals gebruikelijk gaat het om summiere artikelen die weinig vertellen en veel suggereren. In Israel is er een levendige en kritische vrije pers die interne misstanden prima weet op te sporen en er aandacht voor vraagt, waarna de democratie en soms de rechtspraak zijn werk doet. Net als in andere democratische staten. De gretigheid waarmee buitenlandse media op ieder (vermeend) schandaal in Israel springen en dit nog wat extra aandikken is, ik heb dat hier vaker gezegd, opvallend en heeft bedenkelijke trekjes. Berichtgeving over het buitenland betreft doorgaans zaken die ook voor het buitenland van belang zijn, of die een bijzonder licht op een zaak werpen. Voor veel berichtgeving over Israel is dat niet het geval. Als de media nou eens driekwart van het nieuws over Israel schrappen, dan houdt men tijd over om het overgebleven kwart ook fatsoenlijk op te schrijven en de feiten te checken. En ook dan is er nog ruim voldoende nieuws over Israel.

Ratna Pelle

 

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.