Israëlische politieke partijen

(laatste update 12-2-2009)

* Verkiezingsuitslagen 2003-2006-2009

* De verkiezingen van 28-3-2006

* De partijen in de Knesset


Wat zou U gestemd hebben in de Israëlische verkiezingen?
Zie Kieskompas Israël.


Nieuwsblog berichten over verkiezingen 2009:
===============================================

Hieronder de verkiezingsuitslagen van de afgelopen jaren, enkele observaties, en een overzicht van de partijen met hun belangrijkste punten en opmerkingen.

Verkiezingsuitslagen 2003-2006-2009

De politieke partijen in Israël, met aantallen zetels in de 16de17de en 18de Knesset. 
De Knesset telt in totaal 120 zetels.

Naam

Positie

Leiders

Zetels 
2003

Zetels
2006

Zetels
2009

+ Kadima

centrumrechts, Zionistisch,

Tzipi Livni

*

29

28

Likoed

rechts, Zionistisch, 

kapitalistisch

Benjamin Nethanyahu

40

12

27

Yisrael Beiteynu

extreem rechts, Zionistisch

Avigdor Lieberman

**

11

15
* Labor
(Arbeiderspartij)
centrumlinks, Zionistisch Ehud Barak 21 19 13
Shas ultra-orthodox, centrum-rechts, niet-Zionistisch Eliyahu Yishai
11 12 11

(Agudath Yisrael)

+ United Torah Judaism ****

(Degel Hatorah)

ultra-orthodox, rechts, niet-Zionistisch


ultra-orthodox, gematigd, niet- Zionistisch

Yakov Litzman


(Moshe Gafni Avraham Ravitz)

3

2
6 5

Nationale Unie

extreem rechts, Zionistisch

Ari Ariel, Aryeh Eldad

7

**

4

- NRP (Nationaal Religieuze Partij)

Jewish Home

extreem rechts, religieus Zionistisch


Daniel Hershkovitz  

6 ***

9



3
* Meretz
(Yahad of Ya'ad)
links, seculier, Zionistisch Haim Oron 6 5 3

Hadash

communistisch en anti-Zionistisch
("Arabische" partij)

Muhamed Barakeh 

3

3

4
+ Verenigde Arabische Lijst (Ra'am-Ta'al) anti-Zionistisch,
inclusief islamisten
("Arabische" partij)
Ibrahim Sarsour 2 4 4

+ Nationale Democratische Vergadering (Balad)

progressief en
anti-Zionistisch
("Arabische" partij)

Jamal Zahalka

3

3

3
+ Gil (Gepensioneerden) ouderenpartij Rafi Eitan
0 7 0
  Voormalig:
- Shinui

centrum, Zionistisch, kapitalistisch

Tommy Lapid 15+ 0 -
- Noy centrum-rechts David Tal 1# 0 -

*             Kadima werd in november 2005 opgericht door premier Ariel Sharon. 13 Likoed en 1 Labor Knessetleden sloten zich erbij aan.

**           Yisrael Beiteynu en de Nationale Unie partij deden als gezamenlijke lijst mee in 2003; in 2006 vormde de Nationale Unie een lijst met de NRP.

***         NRP had voor de verkiezingen van 2006 nog 4 zetels, daar Effie Eitam en Yitzhak Levy zich hadden afgesplitst om de nog extreemrechtsere Hernieuwde Nationaal Zionisme Factie te vormen. In 2009 is de NRP opgevolgd door Jewish Home.

****      Sinds 2006 op een gezamenlijke lijst als "Verenigd Torah Judaïsme" (Yahadut Hatorah).

+             Shinui had voor de verkiezingen van 2006 nog 14 zetels over, daar 1 lid was geroyeerd.

#             David Tal stapte uit de Shas partij en sloot zich aan bij Amir Peretz's partij Am Ehad, maar verliet Am Ehad toen die partij fuseerde met Labor.
___________________________________________________________________________

De verkiezingen van 28-3-2006:

Kadima won in 2006 wat minder sterk dan verwacht, en Labor deed het relatief goed. Verrassend goed scoorden Yisrael Beiteinu (Lieberman, extreem rechts), Gil (ouderenpartij), en Shas (ultra-orthodox). De stemmen voor Yisrael Beiteinu en Gil werden wel als proteststemmen gezien, tegen Likud's harde sociaal-economische beleid en de terugtrekking uit Gaza. Labor profileerde zich met name op sociale thema's. Naast veiligheid, dat altijd een belangrijk thema is in de Israëlische verkiezingen, speelden sociaal-economische zaken dit keer duidelijk ook een belangrijke rol.

Hoewel Kadima met afstand de grootste partij werd, was het moeilijk voor haar om een stabiele coalitie samen te stellen. Aangezien Kadima werd gevormd als afsplitsing van Likud, omdat Sharon binnen de Likud zoveel tegenstand ondervond voor het ontruimen van nederzettingen, lag een coalitie met Labor, aangevuld met Shas en Gil (de gepensioneerden partij) voor de hand. 

De verkiezingen van 2006 kenden een historisch lage opkomst van 63%, wat opmerkelijk was gezien het feit dat er belangrijke thema's op het spel stonden, en volgens sommigen was het zelfs een beetje een referendum achteraf over de eenzijdige terugtrekking uit Gaza en de vraag of Israël zich ook uit delen van de Westoever eenzijdig moest terugtrekken. 

Waarom dan zo'n lage opkomst?
* Slechts de helft van de jongeren is gaan stemmen.  
* Voor velen was Sharon de leider, en hadden ze weinig vertrouwen in iemand anders. 
* Door verschillende corruptieschandalen, en het overlopen van verschillende politici naar andere partijen, had men geen vertrouwen meer in de politiek.

___________________________________________________________________________

De partijen in de Knesset

Kadima

Partijleider: Tzipi Livni
Website: http://www.kadima.org.il/ (Hebreeuws)
Hoofdprogrammapunten:

Kadima (of Qadima, Hebreeuws voor "voorwaarts") is de partij opgericht in november 2005 door premier Ariel Sharon uit de Likoed. In november 2005 kwam de regering Sharon ten val, nadat Amir Peretz tot leider van de Labor partij was gekozen, die vervolgens uit de regeringscoalitie stapte. Sharon besloot dat hij niet verder kon met Likoed, omdat Likoedleden die kwaad waren over de terugtrekking uit de Gazastrook hem het verder regeren onmogelijk maakten. Hij richtte daarom Kadima op, waarbij zich 13 Knessetleden van Likoed en 1 van Labor aansloten, alsook zijn vice-premier Ehud Olmert en Labor-veteraan Shimon Peres (de huidige president).
Kadima zegt de Routekaart naar Vrede te willen volgen (volgens de Israëlische interpretatie, die eist dat de Palestijnen hun terreurgroepen ontmantelen voordat onderhandelingen kunnen doorgaan). 

Kritiek en opmerkingen over Kadima:
Onder leiding van Ehud Olmert heeft Kadima weinig bereikt. Het Kadima plan voor verdere eenzijdige terugtrekking uit delen van de Westoever werd al snel op sterk water gezet na een geweldsescalatie bij de Gazastrook en een slecht verlopen oorlog met Hezbollah in 2006. De reputatie van premier Olmert liep verdere schade op door een reeks van corruptieschandalen die uiteindelijk tot zijn aftreden en nieuwe verkiezingen leidden. Het voorspelde uiteenvallen van de partij na de uitschakeling van Sharon, bleef vooralsnog uit.

Labor (Arbeidspartij)

Partijleider: Ehud Barak
Website: www.Avoda.org.il  (Hebreeuws)
Hoofdprogrammapunten:

Labor is een sociaal-democratische partij opgericht in 1968 als een fusiepartij van Mapai, Ahdut Ha'avoda - Poalei Tziyon en Rafi. Haar voorganger Mapai met name had vanaf 1930 het voortouw gehad bij het opbouwen van de Joods-Zionistische staat, en had haar vanaf de onafhankelijkheid onafgebroken geleid in coalitie-regeringen met kleinere partijen. Labor steunt officieel sociaal pluralisme en gelijkheid, en sinds de jaren '90 staat ze een vrije markt "met een ziel" voor. Buitenlands beleid is doorgaans centrumlinks. Na de Zesdaagse Oorlog steunde Labor de vestiging van nederzettingen in de Jordaanvallei, bij Hebron en in sommige andere delen van de bezette Westoever en Gazastrook, maar niet in de dichtbevolkte gebieden. Vanaf 1992, onder aanvoering van Yitzhak Rabin, steunde ze vredesonderhandelingen met de Palestijnen in het Oslo-vredesproces. Vanaf haar oprichting tot aan de laatste verkiezingen is Labor meer dan de helft van haar Knesset zetels kwijt geraakt. Partijvoorzitters van Labor waren Levi Eshkol (1968-69), Golda Meir (1969-74), Yitzhak Rabin (1974-77; 1992-95), Shimon Peres (1977-92; 1995-97; 2003-05), Ehud Barak (1997-2001), Binyamin Ben-Eliezer (2001-02), Amram Mizna (2002-03). Labor leverde de Israëlische premier in 1968-77; 1984-86; 1992-96; en 1999-2001. In november 2005 werd Amir Peretz als leider gekozen, die na de Tweede Libanon Oorlog plaats moest maken voor oud-premier Ehud Barak.

Kritiek en opmerkingen over Labor:
Labor heeft flinke verliezen geleden in vorige verkiezingen, en Barak heeft sinds zijn terugkeer nog weinig indruk gemaakt. Het socialistische verleden van Labor is flink verwaterd, en menigeen ziet nauwelijks nog verschil met Kadima.

Likoed

Partijleider: Binyamin Netanyahu
Website: http://en.netanyahu.org.il/  (engelstalig)
Hoofdprogrammapunten:

Likoed is navolger van de revisionistische Herut partij van Menachem Begin, die met verschillende andere partijen fuseerde tot in 1972 de Likoed tot stand kwam en een machtsblok van betekenis werd. De Likud werd mede door Ariel Sharon opgericht, die de partij weer verliet en later terugkeerde. Vanaf 1977 heeft Likud meerdere regeringen geleid, soms in coalitie met Labor. Haar grootste verdienste was het vredesverdrag met Egypte in 1979, echter nadien stortte zij Israël in de (eerste) Libanon Oorlog, en in de jaren '90 verzette Likud zich fel tegen het door de regering Rabin geleide Oslo-vredesproces.
 
Kritiek en opmerkingen over Likud:
Likud verloor veel van haar betere leden in 2005-2006 aan Kadima. Er is wel nieuwe aanwas, maar die lijkt verdeeld te zijn tussen een linker- en een rechtervleugel. Benjamin Netanyahu's laatste termijn als premier (eind jaren '90) was geen groot succes, en zijn keiharde economische politiek heeft veel van de traditionele achterban, die uit (de vaak arme) Russische immigranten en Sefardi (Joden uit Arabische landen) bestond, van zich vervreemd. Een deel daarvan lijkt naar Yisrael Beteinu te zijn uitgeweken.

-------------------------------------

Meretz-Yachad

Partijleider: Haim Oron
Website: www.Meretz.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Meretz was in 1992 gevormd als een samenwerking van drie eerdere linkse partijen die het vredeskamp een sterke parlementaire vertegenwoordiging wilden geven. De partij kreeg in 1992 12 zetels, in 1996 9 en in 1999 10 zetels. Vanwege de tweede Intifada en de daaropvolgende verrechtsing binnen de Israëlische politiek zakte de partij naar 6 zetels in 2003 en 4 zetels in 2006. De huidige partij Meretz-Yachad is een fusie van eind 2003 tussen de oorspronkelijke Meretz en Yossi Beilin's Shahar.
 
Kritiek en opmerkingen over Meretz:
Meretz leed bij de laatste verkiezingen een nederlaag omdat de partij en haar leiderschap het mislukken van de vredesonderhandelingen en het uitbreken van de tweede Intifada grotendeels aan Israël zelf weet. Leider Yossi Beilin was medeverantwoordelijk voor de Oslo Akkoorden (toendertijd als minister voor Labor) en bleef na het fiasco daarvan verklaren dat Arafat te vertrouwen was, en vrede mogelijk is met verdere Israëlische concessies. Beilin, in het buitenland populair als een van de architecten van het zogenaamde Geneefse Akkoord, dat vergaande concessies voorstaat in ruil voor vrede, is in eigen land ook om 'persoonlijke' redenen niet erg populair: hij geldt als over-ambitieus en heeft andere politici van zich vervreemd.

Nationale Democratische Vergadering (Balad)

Partijleider: Jamal Zahalka
Website: www.Balad.org
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Balad:
Alle drie de Arabische partijen (Balad, Hadash en de Verenigde Arabische Lijst, zie hieronder) wijzen het Joodse/Zionistische karakter van Israël af, en maken samenwerking met andere partijen daarmee welhaast onmogelijk. De leiders van deze partijen scharen zich vaak openlijk achter de Palestijnen en doen mee aan demonstraties tegen bijvoorbeeld de afscheidingsbarrière, wat vanuit hun positie begrijpelijk is en bovendien legitiem (rechtse politieke leiders waren ook aanwezig bij acties van de kolonisten tegen ontruimingen), maar hen wel van de rest van de politiek vervreemdt. Zij hebben dan ook altijd in de oppositie gezeten, maar gaven wel gedoogsteun aan Barak in 1999-2000. Veel Israëlische Arabieren stemden overigens op Barak in 1999, maar hij verspeelde hun steun door zowel nogal dubieuze uitspraken over Arabieren als het harde optreden van de politie tegen Israëlische Arabieren aan het begin van de Intifada, waarbij 13 Israëlische Arabieren omkwamen.

Nationale Unie [ -Nationaal Religieuze Partij (Mafdal) ]

Partijleider: Ari Ariel, Aryeh Eldad
Website: www.Leumi.org.il, www.Mafdal.org.il
Hoofdprogrammapunten:

NRP - Nationale Religieuze Partij - (Hebreeuws: "Mafdal - Mifleget haPoalim Dati-Leumi" betekent Nationale Religieuze Arbeiders Partij) - Orthodox Joodse Zionistische partij die oorspronkelijk socialistisch was en verschillende Kibboetsen stichtte. Verbonden met de Mizrahi religieuze beweging. In de jaren '60 begon de partij afstand te nemen van haar traditionele ideologie onder invloed van Gush Emoenim. NRP werd het thuis van de "Groter Israël" (Eretz Yisrael Hashleimah) ideologie van het bouwen van nederzettingen op de Westoever en in de Gazastrook, gebieden die in 1967 door Israël waren bezet.
 
Kritiek en opmerkingen over de Nationale Unie-Nationaal Religieuze Partij:
De ideologie van de NU-NRP om de bezette gebieden geheel te houden en koloniseren is onhoudbaar als Israël een Joodse en democratische staat wil blijven. Het is dan ook de vraag hoe 'vrijwillig' de verhuizing van de Palestijnen naar Arabische buurlanden wat hen betreft uiteindelijk zal zijn.

Shas

Partijleider:Eliyahu Yishai
Website: www.shasnet.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Shas werd opgericht in 1984, mede vanwege de ondervertegenwoordiging van Sefardische Joden in de Israëlische politieke, religieuze en maatschappelijke leiding. De partij begon met 4 zetels in 1984 en was in 1999 tot 17 zetels gegroeid.
 
Kritiek en opmerkingen over Shas::
Rabbi Ovadia Yosef is meermaals in opspraak geweest vanwege dubieuze uitspraken over bijvoorbeeld Arabieren. Shas heeft aan verschillende regeringscoalities deelgenomen (met name om links aan een meerderheid te helpen), en wist in ruil daarvoor veel geld binnen te slepen voor de Yeshiva's (Joods-orthodoxe scholen) en andere religieuze zaken. Volgens critici drukken religieuze partijen een te groot stempel op de politiek en het maatschappelijk leven (bijvoorbeeld huwelijksrecht, Shabbat), doordat zij vaak onmisbaar zijn in coalities.

Shinui

Partijleider: Ron Lowenthal
Campagne leuzen: Shinui - thuis van seculiere Israëli's en de middenklasse
Website: www.Shinui.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Shinui:
Shinui werd in de verkiezingen van 2006 geheel weggevaagd. Kadima heeft haar vervangen als Israëls centrumpartij, zonder de principieel anti-religieuze standpunten van Shinui.

Hadash - Democratisch Front voor Vrede en Gelijkheid

Partijleider: Mohammad Barakeh
Website: www.Hadash.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Hadash:
(Zie ook eerder bij Balad.) De leus "twee staten voor twee volken" is in tegenspraak met haar programma: Israël moet voor zowel Joden als Arabieren (inclusief vluchtelingen) worden, en Palestina voor de Arabieren. Op termijn zal dit leiden tot "twee staten voor één volk", daar Israël zijn Joodse meerderheid zal verliezen als de vluchtelingen daarheen zullen terugkeren.

Verenigde Arabische Lijst

Partijleider: Ibrahim Tzartzur
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Verenigde Arabische Lijst:
Zie eerder bij Balad.

Torah en Shabbat Judaïsme cq. 

Verenigd Torah Judaïsme ("Yahadut Hatorah")
coalitie van Agudath Yisrael en Degel Hatorah)

PartijleiderYakov Litzman
Hoofdprogrammapunten:

Agudath Yisrael is een partij van ultra-orthodoxe Joden, opgericht in Polen in 1912 en in de vroege jaren '20 in Palestina gevestigd. Agudath Yisrael was niet-Zionistisch of anti-Zionistisch en erkende de Joodse staat niet. De partij ging verschillende coalities aan, en gaat van tijd tot tijd samen met Degel Hatorah om de Verenigd Torah Judaïsme partij te vormen. Zij willen dat de staat religieuze wetten volgt en financiële steun verleent aan hun scholen en religieuze instituties. Hoewel niet-Zionistisch, steunen zij doorgaans de bezetting en stemmen met rechts mee tegen vredesonderhandelingen en compromissen. Zij zijn niet echt theocratisch, omdat ze zich alleen in religieuze zaken principieel uitlaten. (Dit onderscheidt hen van standpunten binnen de NRP die een religieus-Joodse regering voorstaan die haar interpretatie van religieuze wetten op het gehele publieke leven wil opleggen.)
 
Degel Hatorah Party - Litouwse ultra-orthodoxe Haredi partij, opgericht onder het spirituele leiderschap van Rabbi Eliezer Menahem Shach voor de verkiezingen van 1988. Haar leider is Rabbi Avraham Ravitz. De partij won twee Knesset zetels en trad toe tot de regering van nationale eenheid. In latere verkiezingen deed zij mee in een gezamenlijke lijst met Agudath Yisrael onder de naam Verenigd Torah Judaïsme. De partij is vooral geïnteresseerd in financiering voor haar scholen en religieuze instellingen en in het verheffen van religieuze wetten tot staatswetten. In haar buitenlandse beleid is zij niet militant.

Yisrael Beitenu-'Israël is ons Thuis'

Partijleider: Avigdor Lieberman
Website: http://beytenu.org/
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Yisrael Beitenu:
Deze partij heeft bij de verkiezingen onverwacht veel stemmen behaald, met name van Russische immigranten die zich door Likud in de steek gelaten voelden. Volgens critici wil zij de Israëlische Arabieren gedwongen uit Israël verplaatsen, en was haar campagne doordrenkt van racistische uitlatingen. Een landruil waarbij Israëlische Arabieren deel worden van een toekomstige Palestijnse staat (waarvan wij ons overigens afvragen of Lieberman die überhaupt voorstaat) is alleen mogelijk indien beide partijen met zo'n uitruil instemmen. Israëlische Arabieren zijn Israëlische staatsburgers en volgens de Israëlische wet kan men niemand op grond van zijn etniciteit zijn staatsburgerschap afnemen. 

Gil (Gepensioneerden partij)

PartijleiderRafi Eitan
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over GIL:
Deze partij heeft geheel onverwacht 7 zetels behaald. Zij weigert zich tot nu toe over andere onderwerpen dan de belangen van gepensioneerden uit te laten, en heeft aangekondigd iedere coalitie te willen steunen die aan haar eisen wat dit betreft tegemoet wil komen. Het schijnt dat ook niet-gepensioneerden op deze partij hebben gestemd, uit onvrede over hun verslechterde situatie. Men kan de winst van Gil dan ook beschouwen als een proteststem tegen het harde economische beleid van de afgelopen jaren.
 

Bronnen:
http://www.israelvotes.com/
http://www.zionism-israel.com/dic/politicalsystem.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Political_parties_in_Israel
http://www.imra.org.il/story.php3?id=28901

Voor eerdere verkiezingen in Israël zie de op CIDI website (in pdf-formaat):

Verkiezingen in Israel - 28 januari 2003

Verkiezingen in Israel - 17 mei 1999

______________________________________________________________

© Dit artikel is copyright Israël-Palestina Informatie, afgezien van onderdelen waarvoor andere bronnen worden vermeld. Voor overname gelieve kontakt met ons op te nemen via het e-mail adres. Beperkte citaten voorzien van een link naar deze webpagina zijn toegestaan.

______________________________________________________________

Websites over Israël-Palestina en het Midden-Oosten Conflict:
A Brief History of Israel and Palestine and the Conflict,
 The Early History of Zionism and the Creation of Israel, and many other articles on
MidEastWeb for Coexistence - Middle East news & background, history, maps and opinions

Wikipedia categories Israel and Zionism, Palestine and Middle East  
* Council for Peace and Security (Israel) * One Voice Movement
*
Ariga's PeaceWatch - on the Israeli-Palestinian conflict and Middle East peace

Middle East Analysis * Israel News * Israel: Like This, As If (blog)
*
Zionism and Israel Information Center
ZioNation - Progressive Zionism and Israel Web Log
IMO - Israël & Midden-Oosten Blog (Nederlandstalig)
Virtuele Encyclopedie van het Conflict Israël-Palestina (Nederlandstalig)
* Israël Informatie Linkpagina (Nederlands / Engels)
* Israël & Palestijnen Nieuwsblog (Nederlands / Engels)