Israëlische politieke partijen

en de verkiezingen van 2006:
(laatste update 9-5-2008)


Hieronder de definitieve verkiezingsuitslag, enkele observaties, en een overzicht van de partijen met hun belangrijkste punten en opmerkingen.

Aantal Knessetzetels per partij:
Kadima 29, Labor-Meimad 19, Likud 12, Shas 12, Yisrael Beiteinu 11, Nationale Unie/Nationale Religieuze Partij 9,
Gil (Gepensioneerden partij) 7, Verenigd Torah Judaïsme 6, Meretz 5, Ra'am-Ta'al 4, Hadash 3, Balad 3.

Algemene opmerkingen:
Kadima heeft gewonnen, maar wat minder dan verwacht. Labor deed het relatief goed. Verrassend goed scoorden Yisrael Beiteinu (Lieberman, extreem rechts), Gil (ouderenpartij), en Shas (ultra-orthodox). De stemmen voor Yisrael Beiteinu en Gil worden wel als proteststemmen gezien, tegen Likud's harde sociaal-economische beleid en de terugtrekking uit Gaza. Labor profileerde zich met name op sociale thema's. Naast veiligheid, dat altijd een belangrijk thema is in de Israëlische verkiezingen, speelden sociaal-economische zaken dit keer duidelijk ook een belangrijke rol.

Hoewel Kadima met afstand de grootste partij is geworden, zal het nog moeilijk worden voor haar om een stabiele coalitie samen te stellen. Aangezien Kadima is gevormd omdat Sharon binnen de Likud zoveel tegenstand ondervond voor het ontruimen van nederzettingen, is het onwaarschijnlijk dat zij met Likud of andere rechtse partijen zal regeren. Een coalitie met Labor, aangevuld met Shas en/of Gil, de gepensioneerden partij, ligt meer voor de hand. Kadima, Labor en Shas hebben samen 60 zetels, wat niet genoeg is voor een coalitie. Met i.p.v. Shas twee andere partijen, bijvoorbeeld Gil en de Verenigd Torah Judaïsme (samen goed voor 13 zetels), is er een meerderheid van 61 zetels. Samenwerking met de 3 Arabische partijen (samen 10 zetels) is onwaarschijnlijk, zeker in combinatie met een religieuze partij. Kadima, Labor, Arabische partijen en Meretz zouden een meerderheid hebben, maar dit is zeer instabiel, bovendien is de vraag of Kadima wel met de Arabische (anti-Zionistische) partijen wil regeren. Cynische commentatoren vroegen zich dan ook al af wanneer de volgende verkiezingen zullen plaatsvinden…  

De verkiezingen kenden een historisch lage opkomst van 63%, wat opmerkelijk is gezien het feit dat er belangrijke thema's op het spel stonden, en volgens sommigen was het zelfs een beetje een referendum achteraf over de eenzijdige terugtrekking uit Gaza en de vraag of Israël zich ook uit delen van de Westoever eenzijdig moet terugtrekken. Waarom dan zo'n lage opkomst?

* Slechts de helft van de jongeren is gaan stemmen.  
* Voor velen was Sharon de leider, en hadden ze weinig vertrouwen in iemand anders. 
* Door verschillende corruptieschandalen, en het overlopen van verschillende politici naar andere partijen, had men geen vertrouwen meer in de politiek.

De politieke partijen in de Knesset, met aantal zetels in de vorige (16de) Knesset en de nieuwe uitslagen. De Knesset telt in totaal 120 zetels.

Naam

Positie

Leiders

Zetels 
2003

Zetels
2006

Meretz (Yahad of Ya'ad)

links, seculier Zionistisch

Yossi Beilin, Yossi Sarid,
Ran Cohen

6

5

Labor (Arbeiderspartij)

centrumlinks, Zionistisch

Amir Peretz, Shimon Peres, Ehud Barak, Benjamin Eliezer

21

19

Shinui

centrum, Zionistisch, kapitalistisch

Tommy Lapid,  Avraham Poraz, Eliezer Zandberg

15+

0

Kadima

centrumrechts, Zionistisch, populistisch

(Ariel Sharon)
Ehud Olmert

*

29

Noy

centrumrechts?

David Tal

1#

0

Likoed

rechts, Zionistisch, kapitalistisch

Benjamin Nethanyahu,
Shaul Mofaz

40

12

Yisrael Beiteynu

extreem rechts, Zionistisch

Avigdor Lieberman

**

11

Nationale Unie

extreem rechts, Zionistisch

(Avigdor Lieberman) Benny Eilon

7

**

NRP (Nationaal Religieuze Partij)

extreem rechts, religieus Zionistisch

Zevulun Orlev
Nissan Slomiansky
Shaul Yahalom

6 ***

9

Shas

ultra-orthodox, centrum-rechts, niet-Zionistisch

Nissim Dahan;Yair Peretz; Shlomo Ben-Izri

11

12

Agudath Yisrael****

ultra-orthodox, rechts, niet-Zionistisch

Yakov Litzman,
Meir Porush

3

6

Degel Hatorah****

ultra-orthodox, gematigd, niet- Zionistisch

Moshe Gafni Avraham Ravitz

2

****

Gil (Gepensioneerden)

ouderenpartij

Eitan Pentman Rephael

0

7

Hadash

communistische partij van Israël, anti-Zionistisch ("Arabische" partij)

Muhamed Barakeh,
Ahmad Tibi

3

3

Nationale Democratische Vergadering (Balad)

anti-Zionistisch, progressief ("Arabische" partij),

Azmi Bishara

3

3

Verenigde Arabische Lijst (Ra'am-Ta'al)

anti-Zionistisch ("Arabische" partij) inclusief Islamisten

Abdulmalik Dehamshe
Talab El-Sana

2

4


*             Kadima werd in november 2005 opgericht door premier Ariel Sharon. 13 Likoed en 1 Labor Knessetleden sloten zich erbij aan.

**           Yisrael Beiteynu en de Nationale Unie partij deden als gezamenlijke lijst mee aan de vorige verkiezingen; in 2006 vormde de Nationale Unie een lijst met de NRP.

***         NRP had voor de verkiezingen nog 4 zetels, daar Effie Eitam en Yitzhak Levy zich hadden afgesplitst om de nog extreemrechtsere Hernieuwde Nationaal Zionisme Factie te vormen.

****      Op een gezamenlijke lijst als "Verenigd Torah Judaïsme" (Yahadut Hatorah).

+             Shinui had voor de verkiezingen nog 14 zetels over, daar 1 lid was geroyeerd.

#             David Tal stapte uit de Shas partij en sloot zich aan bij Amir Peretz's partij Am Ehad, maar verliet Am Ehad toen die partij fuseerde met Labor.
___________________________________________________________________________

De uiteindelijke zetelverdeling voor de nieuwe (17de) Knesset is als volgt:

Kadima - 29
1.Ehud Olmert
2.Shimon Peres
3.Tzipi Livni
4.Meir Sheetrit
5.Avi Dichter
6.Dr. Marina Solodkin
7.Haim Ramon
8.Lt.-Gen.(Res.) Shaul Mofaz
9.Tzachi Hanegbi
10.Abraham Hirchson
11.Prof. Uriel Reichman
12.Gideon Ezra
13.Adv. Ronnie Bar-On
14.Dalia Itzik
15.Ze'ev Boim
16.Jacob Edery
17.Ze'ev Elkin
18.Majalli Whbee
19.Ruhama Avraham
20.Prof. Menachem Ben Sasson
21.Prof. Shlomo Breznitz
22.MK Eli Aflalo
23.David Tal
24.CPA Avigdor Yitzhaki
25.Ronit Tirosh
26.Othniel Schneller
27.Prof. Michael Nudelman
28.Brig. Gen. (Res.) Amira Dotan
29.Yoel Hasson

Labor-Meimad 19
1. Amir Peretz
2. Isaac Herzog
3. Ophir Pines-Paz
4. Avishai Braverman
5. Yuli Tamir
6. Ami Ayalon
7. Eitan Cabel
8. Binyamin (Fouad) Ben-Eliezer
9. Shelly Yachimovitch
10. Michael Melchior
11. Matan Vilnai
12. Colette Avital
13. Ephraim Sneh
14. Dani Yatom
15. Nadia Hilo
16. Shalom Simchon
17. Orit Noked
18. Yoram Marsiano
19. G. Magadla



Likud 12
1. Benjamin Netanyahu
2. Silvan Shalom
3. Moshe Kahlon
4. Gilad Erdan
5. Gideon Sa`ar
6. Michael Eitan
7. Reuven Rivlin
8. Dan Naveh
9. Yuval Steinitz
10. Limor Livnat
11. Natan Sharansky
12. Yisrael Katz

Shas 12
1. Eliyahu Yishai
2. Yitzhak Cohen
3. Amnon Cohen
4. Meshulam Nahari
5. Ariel Attias
6. Shlomo Benizri
7. David Azoulay
8. Yitzhak Vaknin
9. Nissim Zeev
10. Yakov Margi
11. Emil Amsalem
12. Avraham Michaeli

Yisrael Beiteinu  11
1. Avigdor Liberman
2. Yuri Shtern
3. Edvi Yisrael Hasson
4. Yosef Shegal
5. Esterina Tratman
6. Stess Miznikov
7. Sofa Landver
8. Yitzhak Aharon-Aharonovitch
9. Robert Iltov
10. Alex Miller
11. Lea Shemtov

Nationale Unie-Nationale
Religieuze Partij (Mafdal) 9

1. Benyamin Elon
2. Zevulun Orlev
3. Zvi Hendel
4. Effie Eitam
5. Nissan Slomiansky
6. Yitzhak Levy
7. Eliahu Gabbay
8. Arieh Eldad
9. Uri Yehuda Ariel

Gil - Gepensioneerden Partij 7
1. Eitan Pentman Rephael
2. Yaakov Ben-Yizri
3. Moshe Sharoni
4. Yitzhak Ziv
5. Yitzhak Galanti
6. Elhanan Glazer
7. Sarah Marom

Verenigd Torah Judaïsme 6
1. Yakov Litzman
2. Avraham Ravitz
3. Meir Porush
4. Moshe Gafni
5. Shmuel Halpert
6. Yaakov Cohen

Meretz-Yachad 5
1. Yossi Beilin
2. Chaim Oron
3. Ran Cohen
4. Zahava Gal-On
5. Avshalom Vilan

Ra'am-Ta'al (Ver.Ar.Lijst) 4
1. Ibrahim Tzartzur
2. Ahmad Tibi
3. Talab El-Sana
4. ?

Hadash 3
1. Mohammad Barake
2. Hanna Swaid
3. Dov Khenin

Balad 3
1. Azmi Bishara
2. Jamal Zahalka
3. Wasil Taha

 
___________________________________________________________________________

De partijen in de Knesset

Kadima

Partijleider: Ehud Olmert
Campagne leuzen: 1) Israël wil Kadima (=voorwaarts). 2) Kadima Sharon. 3) Vooruit gaan.
Website: http://www.kadimasharon.co.il
Hoofdprogrammapunten:

Kadima (of Qadima, Hebreeuws voor "voorwaarts") is de partij opgericht in november 2005 door premier Ariel Sharon uit de Likoed. In november 2005 kwam de regering Sharon ten val, nadat Amir Peretz tot leider van de Labor partij was gekozen, die vervolgens uit de regeringscoalitie stapte. Sharon besloot dat hij niet verder kon met Likoed, omdat Likoedleden die kwaad waren over de terugtrekking uit de Gazastrook hem het verder regeren onmogelijk maakten. Hij richtte daarom Kadima op, waarbij zich 13 Knessetleden van Likoed en 1 van Labor aansloten, alsook zijn vice-premier Ehud Olmert en Labor-veteraan Shimon Peres.
Kadima zegt de Routekaart naar Vrede te willen volgen (volgens de Israëlische interpretatie, die eist dat de Palestijnen hun terreurgroepen ontmantelen voordat onderhandelingen kunnen doorgaan). Kadima's economische en sociale beleid is nog onduidelijk, maar zal waarschijnlijk het traditionele Likoed mengsel volgen van populisme en vrij ondernemerschap, met een grotere nadruk op sociale wetgeving dan in het verleden.

Kritiek en opmerkingen over Kadima:
Volgens critici is Kadima geen politieke partij, maar een 'one-man show' van Ariel Sharon. Zonder Sharon zal Kadima niet als partij kunnen functioneren, omdat de leiders te uiteenlopende visies hebben en Ehud Olmert niet in staat zal zijn om partijdiscipline op te leggen als over controversiële onderwerpen moet worden beslist. Zonder Sharon is de partij gedoemd om uiteindelijk uiteen te vallen.
Ondanks formele ontkenningen is de verwachting dat Kadima om 'eenzijdig de grenzen van Israël te bepalen' zal overgaan tot het unilateraal ontruimen van nederzettingen.

Labor (Arbeiderspartij)

Partijleider: Amir Peretz
Campagne leuzen: Terreur bestrijden, armoede verslaan
Website: www.Avoda.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Labor is een sociaal-democratische partij opgericht in 1968 als een fusiepartij van Mapai, Ahdut Ha'avoda - Poalei Tziyon en Rafi. Haar voorganger Mapai met name had vanaf 1930 het voortouw gehad bij het opbouwen van de Joods-Zionistische staat, en had haar vanaf de onafhankelijkheid onafgebroken geleid in coalitie-regeringen met kleinere partijen. Labor steunt officieel sociaal pluralisme en gelijkheid, en sinds de jaren '90 staat ze een vrije markt "met een ziel" voor. Buitenlands beleid is doorgaans centrumlinks. Na de Zesdaagse Oorlog steunde Labor de vestiging van nederzettingen in de Jordaanvallei, bij Hebron en in sommige andere delen van de bezette Westoever en Gazastrook, maar niet in de dichtbevolkte gebieden. Vanaf 1992, onder aanvoering van Yitzhak Rabin, steunde ze vredesonderhandelingen met de Palestijnen in het Oslo-vredesproces. Vanaf haar oprichting tot aan de laatste verkiezingen is Labor meer dan de helft van haar Knesset zetels kwijt geraakt. Partijvoorzitters van Labor waren Levi Eshkol (1968-69), Golda Meir (1969-74), Yitzhak Rabin (1974-77; 1992-95), Shimon Peres (1977-92; 1995-97; 2003-05), Ehud Barak (1997-2001), Binyamin Ben-Eliezer (2001-02), Amram Mizna (2002-03). Labor leverde de Israëlische premier in 1968-77; 1984-86; 1992-96; en 1999-2001. In november 2005 werd Amir Peretz als leider gekozen.

Kritiek en opmerkingen over Labor:
Labor heeft flinke verliezen geleden in vorige verkiezingen. Volgens critici is Peretz, hoewel een ervaren politicus, er beter in om met populistische standpunten de kranten te halen dan om Israël te besturen. Ook hebben sommigen moeite met zijn Arabische (Marokkaanse) afkomst en zijn vakbondsverleden. Labor is traditioneel het populairst onder de Ashkenazi (Europese Joden). Zijn lijsttrekkerschap zou daarom een deel van de achterban kunnen afschrikken. Deze kritiek is terecht als racistisch van de hand gewezen. Het is wel waar dat Peretz nog onervaren is als politiek leider.

Likoed

Partijleider: Binyamin Netanyahu
Campagne leuzen: Sterk tegen Hamas - Alleen (Likoed) Netanyahu
Website: www.Likud.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Likud is navolger van de revisionistische Herut partij van Menachem Begin, die met verschillende andere partijen fuseerde tot in 1972 de Likud tot stand kwam en een machtsblok van betekenis werd. De Likud werd mede door Ariel Sharon opgericht, die de partij weer verliet en later terugkeerde. Vanaf 1977 heeft Likud meerdere regeringen geleid, soms in coalitie met Labor. Haar grootste verdienste was het vredesverdrag met Egypte in 1979, echter nadien stortte zij Israël in de Libanon oorlog, en in de jaren '90 verzette Likud zich fel tegen het door de regering Rabin geleide Oslo-vredesproces.
 
Kritiek en opmerkingen over Likud:
Likud zit diep in de problemen: omdat veel van de betere Likud leden zijn overgestapt naar Kadima, steunt de partij nu grotendeels op Benjamin Netanyahu, wiens laatste termijn als premier (eind jaren '90) geen groot succes was. Het feit dat Likud onder Sharon de nederzettingen uit de Gazastrook ontruimde, heeft  rechtse kiezers afgeschrikt. Anderzijds heeft Likud's keiharde economische politiek veel van haar traditionele achterban, die uit (de vaak arme) Russische immigranten en Sefardi (Joden uit Arabische landen) bestaat, van zich vervreemd.

Meretz-Yachad

Partijleider: Yossi Beilin
Campagne leuzen: Links, met het individu centraal!
Website: www.Meretz.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Meretz was in 1992 gevormd als een samenwerking van drie eerdere linkse partijen die het vredeskamp een sterke parlementaire vertegenwoordiging wilden geven. De partij kreeg in 1992 12 zetels, in 1996 9 en in 1999 10 zetels. Vanwege de tweede Intifada en de daaropvolgende verrechtsing binnen de Israëlische politiek zakte de partij naar 6 zetels in 2003 en 4 zetels in 2006. De huidige partij Meretz-Yachad is een fusie van eind 2003 tussen de oorspronkelijke Meretz en Yossi Beilin's Shahar.
 
Kritiek en opmerkingen over Meretz:
Meretz leed bij de laatste verkiezingen een nederlaag omdat de partij en haar leiderschap het mislukken van de vredesonderhandelingen en het uitbreken van de tweede Intifada grotendeels aan Israël zelf weet. Leider Yossi Beilin was medeverantwoordelijk voor de Oslo Akkoorden (toendertijd als minister voor Labor) en bleef na het fiasco daarvan verklaren dat Arafat te vertrouwen was, en vrede mogelijk is met verdere Israëlische concessies. Beilin, in het buitenland populair als een van de architecten van het zogenaamde Geneefse Akkoord, dat vergaande concessies voorstaat in ruil voor vrede, is in eigen land ook om 'persoonlijke' redenen niet erg populair: hij geldt als over-ambitieus en heeft andere politici van zich vervreemd.

Nationale Democratische Vergadering (Balad)

Partijleider: Azmi Bishara
Website: www.Balad.org
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Balad:
Alle drie de Arabische partijen (Balad, Hadash en de Verenigde Arabische Lijst, zie hieronder) wijzen het Joodse/Zionistische karakter van Israël af, en maken samenwerking met andere partijen daarmee welhaast onmogelijk. De leiders van deze partijen scharen zich vaak openlijk achter de Palestijnen en doen mee aan demonstraties tegen bijvoorbeeld de afscheidingsbarrière, wat vanuit hun positie begrijpelijk is en bovendien legitiem (rechtse politieke leiders waren ook aanwezig bij acties van de kolonisten tegen ontruimingen), maar hen wel van de rest van de politiek vervreemdt. Zij hebben dan ook altijd in de oppositie gezeten, maar gaven wel gedoogsteun aan Barak in 1999-2000. Veel Israëlische Arabieren stemden overigens op Barak in 1999, maar hij verspeelde hun steun door zowel nogal dubieuze uitspraken over Arabieren als het harde optreden van de politie tegen Israëlische Arabieren aan het begin van de Intifada, waarbij 13 Israëlische Arabieren omkwamen.

Nationale Unie-Nationaal Religieuze Partij (Mafdal)

Partijleider: Benyamin Elon
Campagne leuzen: De Likoed verlaten: een nieuw rechts staat op. 'We're All Right!' We geloven in de Staat, maar veranderen de regering.
Website: www.Leumi.org.il, www.Mafdal.org.il
Hoofdprogrammapunten:

NRP - Nationale Religieuze Partij - (Hebreeuws: "Mafdal - Mifleget haPoalim Dati-Leumi" betekent Nationale Religieuze Arbeiders Partij) - Orthodox Joodse Zionistische partij die oorspronkelijk socialistisch was en verschillende Kibboetsen stichtte. Verbonden met de Mizrahi religieuze beweging. In de jaren '60 begon de partij afstand te nemen van haar traditionele ideologie onder invloed van Gush Emoenim. NRP werd het thuis van de "Groter Israël" (Eretz Yisrael Hashleimah) ideologie van het bouwen van nederzettingen op de Westoever en in de Gazastrook, gebieden die in 1967 door Israël waren bezet.
 
Kritiek en opmerkingen over de Nationale Unie-Nationaal Religieuze Partij:
De ideologie van de NU-NRP om de bezette gebieden geheel te houden en koloniseren is onhoudbaar als Israël een Joodse en democratische staat wil blijven. Het is dan ook de vraag hoe 'vrijwillig' de verhuizing van de Palestijnen naar Arabische buurlanden wat hen betreft uiteindelijk zal zijn.

Shas

Partijleider: Eliyahu Yishai
Campagne leuzen: 1) Hen die voor God zijn, naar mij! 2) Een ware sociale leider 3) Kies leven
Website: www.shasnet.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Shas werd opgericht in 1984, mede vanwege de ondervertegenwoordiging van Sefardische Joden in de Israëlische politieke, religieuze en maatschappelijke leiding. De partij begon met 4 zetels in 1984 en was in 1999 tot 17 zetels gegroeid.
 
Kritiek en opmerkingen over Shas::
Rabbi Ovadia Yosef is meermaals in opspraak geweest vanwege dubieuze uitspraken over bijvoorbeeld Arabieren. Shas heeft aan verschillende regeringscoalities deelgenomen (met name om links aan een meerderheid te helpen), en wist in ruil daarvoor veel geld binnen te slepen voor de Yeshiva's (Joods-orthodoxe scholen) en andere religieuze zaken. Volgens critici drukken religieuze partijen een te groot stempel op de politiek en het maatschappelijk leven (bijvoorbeeld huwelijksrecht, Shabbat), doordat zij vaak onmisbaar zijn in coalities.

Shinui

Partijleider: Ron Lowenthal
Campagne leuzen: Shinui - thuis van seculiere Israëli's en de middenklasse
Website: www.Shinui.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Shinui:
Shinui werd in de verkiezingen geheel weggevaagd. Kadima heeft haar vervangen als Israëls centrumpartij, zonder de principieel anti-religieuze standpunten van Shinui.

Hadash - Democratisch Front voor Vrede en Gelijkheid

Partijleider: Mohammad Barakeh
Campagne leuzen: Twee Staten voor Twee Volken
Website: www.Hadash.org.il
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Hadash:
(Zie ook eerder bij Balad.) De leus "twee staten voor twee volken" is in tegenspraak met haar programma: Israël moet voor zowel Joden als Arabieren (inclusief vluchtelingen) worden, en Palestina voor de Arabieren. Op termijn zal dit leiden tot "twee staten voor één volk", daar Israël zijn Joodse meerderheid zal verliezen als de vluchtelingen daarheen zullen terugkeren.

Verenigde Arabische Lijst

Partijleider: Ibrahim Tzartzur
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Verenigde Arabische Lijst:
Zie eerder bij Balad.

Torah en Shabbat Judaïsme cq. Verenigd Torah Judaïsme ("Yahadut Hatorah",
coalitie van Agudath Yisrael en Degel Hatorah)

Partijleider: Yakov Litzman
Campagne leuzen: Voor Israëli's die de Shabbat eren
Hoofdprogrammapunten:

Agudath Yisrael is een partij van ultra-orthodoxe Joden, opgericht in Polen in 1912 en in de vroege jaren '20 in Palestina gevestigd. Agudath Yisrael was niet-Zionistisch of anti-Zionistisch en erkende de Joodse staat niet. De partij ging verschillende coalities aan, en gaat van tijd tot tijd samen met Degel Hatorah om de Verenigd Torah Judaïsme partij te vormen. Zij willen dat de staat religieuze wetten volgt en financiële steun verleent aan hun scholen en religieuze instituties. Hoewel niet-Zionistisch, steunen zij doorgaans de bezetting en stemmen met rechts mee tegen vredesonderhandelingen en compromissen. Zij zijn niet echt theocratisch, omdat ze zich alleen in religieuze zaken principieel uitlaten. (Dit onderscheidt hen van standpunten binnen de NRP die een religieus-Joodse regering voorstaan die haar interpretatie van religieuze wetten op het gehele publieke leven wil opleggen.)
 
Degel Hatorah Party - Litouwse ultra-orthodoxe Haredi partij, opgericht onder het spirituele leiderschap van Rabbi Eliezer Menahem Shach voor de verkiezingen van 1988. Haar leider is Rabbi Avraham Ravitz. De partij won twee Knesset zetels en trad toe tot de regering van nationale eenheid. In latere verkiezingen deed zij mee in een gezamenlijke lijst met Agudath Yisrael onder de naam Verenigd Torah Judaïsme. De partij is vooral geïnteresseerd in financiering voor haar scholen en religieuze instellingen en in het verheffen van religieuze wetten tot staatswetten. In haar buitenlandse beleid is zij niet militant.

Yisrael Beitenu-'Israël is ons Thuis'

Partijleider: Avigdor Lieberman
Campagne leuzen: Wie zal de misdaad in de straten aanpakken? Olmert, Netanyahu, Lieberman "nyet, nyet, da"
Website:
http://www.beytenu.org.il/
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over Yisrael Beitenu:
Deze partij heeft bij de verkiezingen onverwacht veel stemmen behaald, met name van Russische immigranten die zich door Likud in de steek gelaten voelden. Volgens critici wil zij de Israëlische Arabieren gedwongen uit Israël verplaatsen, en was haar campagne doordrenkt van racistische uitlatingen. Een landruil waarbij Israëlische Arabieren deel worden van een toekomstige Palestijnse staat (waarvan wij ons overigens afvragen of Lieberman die überhaupt voorstaat) is alleen mogelijk indien beide partijen met zo'n uitruil instemmen. Israëlische Arabieren zijn Israëlische staatsburgers en volgens de Israëlische wet kan men niemand op grond van zijn etniciteit zijn staatsburgerschap afnemen. 

Gil (Gepensioneerden partij)

Partijleider: Eitan Pentman Rephael
Hoofdprogrammapunten:

Kritiek en opmerkingen over GIL:
Deze partij heeft geheel onverwacht 7 zetels behaald. Zij weigert zich tot nu toe over andere onderwerpen dan de belangen van gepensioneerden uit te laten, en heeft aangekondigd iedere coalitie te willen steunen die aan haar eisen wat dit betreft tegemoet wil komen. Het schijnt dat ook niet-gepensioneerden op deze partij hebben gestemd, uit onvrede over hun verslechterde situatie. Men kan de winst van Gil dan ook beschouwen als een proteststem tegen het harde economische beleid van de afgelopen jaren.
 
Bronnen:

http://www.israelvotes.com/2006/platforms.php
http://www.zionism-israel.com/dic/politicalsystem.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Political_parties_in_Israel
http://www.imra.org.il/story.php3?id=28901

Voor eerdere verkiezingen in Israël zie de op CIDI website (in pdf-formaat):

Verkiezingen in Israel - 28 januari 2003

Verkiezingen in Israel - 17 mei 1999

______________________________________________________________

© Dit artikel is copyright Israël-Palestina Informatie, afgezien van onderdelen waarvoor andere bronnen worden vermeld. Voor overname gelieve kontakt met ons op te nemen via het e-mail adres. Beperkte citaten voorzien van een link naar deze webpagina zijn toegestaan.

______________________________________________________________

Websites over Israël-Palestina en het Midden-Oosten Conflict:
A Brief History of Israel and Palestine and the Conflict,
 The Early History of Zionism and the Creation of Israel, and many other articles on
MidEastWeb for Coexistence - Middle East news & background, history, maps and opinions

Wikipedia categories Israel and Zionism, Palestine and Middle East  
* Council for Peace and Security (Israel) * One Voice Movement
*
Ariga's PeaceWatch - on the Israeli-Palestinian conflict and Middle East peace

Middle East Analysis * Israel News * Israel: Like This, As If (blog)
*
Zionism and Israel Information Center
ZioNation - Progressive Zionism and Israel Web Log
IMO - Israël & Midden-Oosten Blog (Nederlandstalig)
Virtuele Encyclopedie van het Conflict Israël-Palestina (Nederlandstalig)
* Israël Informatie Linkpagina (Nederlands / Engels)
* Israël & Palestijnen Nieuwsblog (Nederlands / Engels)