(laatste
update 16-7-2006)
Anti-Zionisme is het ontkennen van het recht van de Joden op
zelfbeschikking, en/of het ontkennen dat zij een volk zijn.
Anti-Zionisme
binnen de Joodse gemeenschap
Anti-Zionisme
en de VN
Anti-Zionisme
en kritiek op Israël
Anti-Zionisme
en de Holocaust
Anti-Zionisme
en antisemitisme
______________________________________________________
Anti-Zionisme
binnen de Joodse gemeenschap
Aanvankelijk was er veel verzet binnen de
Joodse gemeenschap tegen het
zionisme, deels uit angst dat dit hun positie in andere landen verder
zou aantasten en dus tot een toename van het antisemitisme zou leiden,
deels omdat men vond dat alleen God de Joden kon terugvoeren naar het
beloofde land, of gewoon omdat men het voor volkomen irreëel
hield. Communisten waren anti-nationalistisch, en in de communistische
heilstaat zouden Joden volkomen geassimileerd en dus onherkenbaar als
aparte groep zijn. Nadat de Holocaust had aangetoond dat Joden nergens
veilig waren en assimilatie niet hielp, en nadat de stichting van
Israël het bewijs vormde dat het Zionisme niet slechts een
utopie
was, kregen Israël en het Zionisme ook steun van de meeste
religieuze
en marxistische Joden. Anti-Zionisme bleef voortleven in kleine kring
zoals onder de ultra-orthodoxe Naturei Karteh. Ook zijn er Joden die
menen dat de stichting van Israël teveel ten koste van de daar
levende Arabieren is gegaan en het daarom geen bestaansrecht heeft, en
voelen zij zich solidair met de Palestijnse strijd. Israëls
bezetting vanaf 1967 en de kolonistenbeweging hebben sommige linkse
Joden van het Zionisme doen vervreemden.
Anti-Zionisme en de
VN
Het Zionisme en Israël's bestaansrecht zijn vanaf het begin
heftig
bestreden door de meeste Arabische landen en de in Palestina wonende
Arabieren. Om dit te 'onderbouwen' ontkenden zij dat de joden een volk
zijn, alswel hun band met het land Palestina. Het verzet tegen
Israël raakte steeds sterker vermengd met de
Sovjet-communistische
ideologie, die Zionisme als een vorm van kolonialisme en Westers
imperialisme beschouwde, en Israël als een Apartheidsstaat
gebaseerd op raciale superioriteit, in leven gehouden door Westers
kapitaal en wapens. De in 1975 door de Algemene Vergadering van de
Verenigde Naties aangenomen 'Zionisme is
racisme'-resolutie (zie ook
Israël
en de VN),
is hiervan een direct gevolg. Deze resolutie is herroepen in 1991, maar
tot de dag van vandaag zijn dergelijke geluiden in de VN, in Arabische
en in linkse Westerse kringen te horen.
Ze doken o.a. weer op tijdens het NGO-forum van de
World Conference Against Racism
in 2001 te Durban, Zuid-Afrika.
Een
citaat:
"In
de grote demonstratie in Durban op 1 september, georganiseerd door
Sangoco, ANC en Cosatu werden veel spandoeken met slogans meegedragen
waarvan de prominentste Antisemitisch waren, o.a.: 'Kill all Jews' en '
The good things Hitler did'. Deze demo eindigde vreemd genoeg bij de
Durban Jewish Club, welke door de Zuid-Afrikaanse politie afgeschermd
werd met pantserwagens en oproerpolitie nadat het gebouw al eerder
geëvacueerd moest worden. Een beschamende gebeurtenis. Een
grote
demonstratie tijdens de Wereld Conferentie tegen racisme eindigt als
een Antisemitische mars waar de Nazi's trots op hadden kunnen zijn.
Tijdens al deze ' incidenten' zwegen de organisatoren van het NGO Forum
(Sangoco - De South African NGO Coalition en de ISC - International
Steering Committee). Noch zij, noch de Zuid-Afrikaanse autoriteiten
grepen in. Dat Antisemitisme in Zuid-Afrika een groot probleem is
geworden was ons bekend, het wordt door de nieuwe regering van de
voormalige Apartheidsstaat echter angstvallig verzwegen.
Het NGO forum werd
officieel geopend
door Mercia Andrews, voorzitter van Sangoco. Dit deed zij gekleed in de
traditionele Khefiyah, haar vuist in de lucht 'Free Palestine' roepend.
Hiermee was de toon gezet. Joden werden gediscrimineerd, het zwijgen
opgelegd, bijeenkomsten over Antisemitisme en revisionisme werden
verstoord en overgenomen door Palestijnse NGO's en aanhangers. Hen die
hiertegen protesteerden werden uitgemaakt voor 'Zionist pigs lovers' en
'Jew lovers'. De meeste NGO's waren of totaal geïntimideerd of
gingen openlijk akkoord met de gang van zaken." (Ronald
Eissens, Directeur Stichting Magenta, Meldpunt Discriminatie Internet,
aanwezig in Durban als reporter van het Internet Center Anti Racism
Europe (ICARE), in de Volkskrant van 25 sept.2001.)
Anti-Zionisme
en kritiek op Israël
Het belangrijkste verschil tussen kritiek op Israël en
anti-Zionisme is dat in het laatste geval Israël's
bestaansrecht
ter discussie wordt gesteld. Vanwege de bezetting, de verdrijving van
Arabieren in 1948, de discriminatie van Arabieren in Israël,
en om
tal van andere redenen zouden de Joden hun recht op zelfbeschikking
verliezen. Waar kritiek op al deze zaken volkomen terecht en bovendien
ook binnen Israël zelf breed voorhanden is, is de idee dat
Israël om deze reden zijn bestaansrecht verliest absurd en
volkomen uniek. Kritiek op geen enkele staat gaat gepaard met het ter
discussie stellen van zijn bestaansrecht. Veel landen zijn door oorlog
en het overwinnen van andere volkeren ontstaan; veel landen
discrimineren minderheden; veel landen lappen het internationaal recht
aan hun laars; in tegenstelling tot wat anti-Zionisten beweren komen de
meeste landen hier makkelijker mee weg dan Israël.
Anti-Zionisme
en de Holocaust
Tot op de dag van vandaag speelt de Holocaust een belangrijke rol in de
controverse tussen Zionisten en anti-Zionisten. De Holocaust vormde
voor Zionisten het ultieme, tragische bewijs dat zij gelijk hadden en
dat de enige
remedie tegen het antisemitisme lag in het creëren van een
veilige
haven, een thuisland, waar men zijn lot in eigen hand kon nemen.
Anti-Zionisten hebben de Holocaust echter op verschillende manieren
tegen de Zionisten gebruikt, bijvoorbeeld door hen ervan te
beschuldigen dat zij te weinig deden om de Joden in Europa te redden,
en zelfs door hen van medeplichtigheid te beschuldigen. De Zionisten
zouden Hitler hebben gesteund omdat antisemitisme de Joden naar
Palestina zou drijven, en dus in hun belang was. Men wijst in
dit verband vaak op de
Hesder
of Haavara overeenkomst die
de Zionisten met de Nazi's hadden gesloten, waardoor zo'n 60.000 Joden
uit Nazi-Duitsland naar Palestina mochten emigreren in ruil voor
geld. Er zijn verschillende mensen geweest,
Joden
en niet-Joden,
Zionisten en anti-Zionisten, die door overeenkomsten of samenwerking
met de Nazi's hebben geprobeerd om Joden te redden.
Oskar Schindler
is
daarvan wellicht de bekendste, en ook de onlangs overleden
Frits
Philips hoort in dit rijtje thuis. Mensen waren wanhopig en
wrongen
zich soms in rare bochten om iets tegen de massamoord op de joden te
kunnen doen. Men kan er over twisten hoever je hierin kunt gaan, maar
de Zionisten vanwege de Hesder medeverantwoordelijk stellen voor de
Holocaust is ronduit walgelijk.
Als de Zionisten daartoe de macht bezaten, hadden zij Hitler zeker
op de knieën gedwongen; naast morele motieven was het
uiteraard in hun
belang geweest als deze miljoenen Joden niet waren omgekomen, waarvan
een deel waarschijnlijk naar Palestina zou zijn geëmigreerd.
De
Zionisten bezaten deze macht niet; niet in 1933 en niet in 1942. Zij
konden slechts oproepen Europa te verlaten zolang het nog kon, en bij
de Britten aandringen op versoepeling van de immigratie-restricties
naar Palestina (die onder druk van de Arabieren waren ingesteld), en
andere landen oproepen hun poorten te openen. (Ook de VS hadden in 1940
de
poorten gesloten voor joodse immigratie.)
Door dit soort
aantijgingen plaatst men zichzelf in de hoek van het antisemitisme,
maar reageert als door een wesp gestoken indien men hierop wordt
aangesproken.
Ook beschuldigt men de Zionisten ervan dat zij de Holocaust teveel voor
hun politieke doeleinden gebruiken, en een 'Holocaust industrie' hebben
gecreëerd. Sommigen gaan zelfs zover de omvang en het unieke
van
de Holocaust te bagatelliseren: 'er kwamen zoveel mensen om in de
Tweede Wereldoorlog, maar de Joden hebben slechts oog voor wat hun is
aangedaan'. In de Arabische wereld, alsmede Iran, komen
Holocaust-ontkenningen
geregeld voor. De redenering is meestal dat het een verzinsel van de
Zionisten is om het bestaansrecht van Israel te rechtvaardigen.
De notie dat Israël is gecreëerd vanwege de Holocaust
is
wijdverbreid. Anti-Zionisten claimen dat Israël door de
internationale gemeenschap, met name Europa, aan de joden is gegeven
uit schuldgevoel over de Holocaust. Dit idee berust op de mythe dat er
voor 1945 nauwelijks Joden in Palestina waren, en gaat voorbij aan het
feit dat het Zionisme in de 19e eeuw is ontstaan. Hoewel het
onmiskenbaar waar is dat de Holocaust de internationale opinie heeft
beïnvloed ten gunste van Israël, is het ver van zeker
dat dit
de allesbepalende factor was. Zonder Holocaust immers, zouden
waarschijnlijk miljoenen Europese Joden naar Palestina zijn
geëmigreerd die nu in de gaskamers verdwenen. Bovendien was de
legitimiteit van een joods thuis in Palestina al door de Volkerenbond
erkend met
het toekennen van het mandaat aan de Britten onder die expliciete
voorwaarde, en had de Joodse gemeenschap in Palestina al de fundering
gelegd voor onafhankelijkheid, zowel in politiek, militair als
sociaal-economisch opzicht.
Zionisme wordt soms
gelijkgesteld aan
Nazisme
Anti-Zionisme
en antisemitisme
Zoals uit het voorgaande al blijkt, lopen anti-Zionisme en
antisemitisme soms in elkaar over. Hoewel antisemitisme lang niet
altijd anti-Zionisme inhoudt (sterker nog, het Zionisme werd door
sommige antisemieten gesteund omdat zij van de joden in hun eigen land
af wilden), is anti-Zionisme bijna altijd een vorm van antisemitisme,
daar het de joden een fundamenteel recht ontzegt, namelijk op
zelfbeschikking, en daarmee vrijheid en veiligheid. Ook al zijn Joden
momenteel misschien veiliger in bijvoorbeeld de Verenigde
Staten, de VS kan
op elk moment zijn poorten sluiten voor Joodse immigranten, zoals in
het verleden op cruciale momenten is gebeurd.
Anti-Zionisten wijzen er op dat er in Europa sinds de Holocaust weinig
antisemitisme is, en Joden zowel in Europa, als in de VS,
Australië en Canada, als gelijkwaardige burgers kunnen leven
en
goede posities hebben in de maatschappij. In de eerste plaats is het
vreemd dat dit argument wordt gebruikt om Israëls
bestaansrecht af
te wijzen. Als Marokkanen in Europa niet meer worden gediscrimineerd is
dit uiteraard ook geen argument tegen Marokko. Dat is hoe het zou
moeten zijn, maar helaas niet is. Als iedere minderheid overal vrij van
angst en discriminatie kan leven kunnen we wellicht alle grenzen
opheffen.
In de tweede plaats is het feit dat na bijna 2000 jaar diaspora en
jodenvervolging, de Joden het gedurende de afgelopen 60 jaar
relatief
goed hebben geen reden aan te nemen dat dit nu voor altijd zo zal
blijven. Europa is nog steeds niet vrij van antisemitisme, en het
aantal antisemitische incidenten is de laatste jaren in verschillende
landen toegenomen, dit ondanks het feit dat er nog maar weinig Joden in
Europa leven en zij nooit geweld gebruiken of hiertoe oproepen. Het is
bepaald dubieus dit nieuwe antisemitisme aan de bezetting toe
te
schrijven, of aan het feit dat sommige Joden het voor
Israël
opnemen, en zo Israël en de Joden zelf hiervoor
verantwoordelijk
te stellen. Het is waar dat antisemitische incidenten toenamen tijdens
harde Israëlische represailles in reactie op de intifada, maar
dit
dient op geen enkele wijze als excuus te worden aangevoerd. Toen
Turkije hard optrad tegen Koerdische separatisten, of Marokko tegen de
Amazigh die in West Sahara een onafhankelijke staat willen, werd dit
ook de hier levende Turken en Marokkanen niet aangerekend (en voorzover
dit wel zou zijn gebeurd, is dit uiteraard evenmin een excuus). In de
derde plaats is het niet aan Europa om te bepalen of Israël
bestaansrecht heeft, en Israël continu de les te lezen. We
hebben
uiteraard het recht andere landen te bekritiseren, zoals zij het recht
hebben ons land te bekritiseren, maar het afwijzen van het
bestaansrecht van een staat, gesticht door het volk dat Europa 60 jaar
geleden probeerde uit te roeien, is op zijn zachtst gezegd niet geheel
op zijn plaats.
Anti-Zionisme is ook antisemitisch als het aan joden, en aan hun staat,
hogere eisen stelt dan aan andere landen en volken, wat veelvuldig
gebeurt, en als het gebruik maakt van negatieve stereotypering van
joden, zoals wanneer men spreekt van de machtige Joodse lobby die de VS
in zijn greep zou hebben, en van de goede posities die Joden in de
maatschappij hebben waardoor zij onevenredig veel macht zouden hebben.
Soms wordt voor het woord 'Jood' 'Zionist' ingevuld, om het
achterliggende antisemitisme te verhullen.
Zie ook op deze website:
Zionisme
Zie op
Zionism and
Israel Information Center:
-
A History of Zionism and the Creation of Israel
-
The hidden history of Anti-Zionism
-
A brief history of Jewish anti-Zionism
-
The Nature of Judeophobia - History and analysis of Antisemitism,
Jew-Hate and anti-"Zionism"
-
Marxist and Socialist anti-Semitism and Early Anti-Zionism
-
Zionism and its Impact
- Is Zionism Nazism?
©
Dit artikel is copyright Israël-Palestina Informatie, afgezien
van onderdelen waarvoor andere bronnen worden vermeld. Voor
overname
gelieve kontakt met ons op te nemen via het e-mail adres. Beperkte
citaten voorzien van een link naar deze webpagina zijn toegestaan.
Websites over
Israël-Palestina en het Midden-Oosten Conflict:
* A Brief
History of Israel and Palestine and the Conflict,
The Early
History of Zionism and the Creation of Israel, and many other
articles on
MidEastWeb for
Coexistence
- Middle East news & background, history, maps and opinions
* Wikipedia categories Israel
and Zionism, Palestine
and Middle
East
*
Council for
Peace and Security (Israel) * One Voice Movement
* Ariga's PeaceWatch - on the
Israeli-Palestinian conflict and Middle East peace
*
Middle East Analysis * Israel News * Israel: Like This, As If (blog)
*
Zionism
and Israel Information Center
* ZioNation -
Progressive Zionism and Israel Web Log
* IMO -
Israël & Midden-Oosten Blog (Nederlandstalig)
* Virtuele Encyclopedie van het
Conflict Israël-Palestina (
Nederlandstalig)
*
Israël Informatie Linkpagina (
Nederlands / Engels)
*
Israël & Palestijnen Nieuwsblog (
Nederlands / Engels)