Anti-Zionisme is het ontkennen van het recht van de Joden op zelfbeschikking, en/of het ontkennen dat zij een volk zijn.
 
Anti-Zionisme binnen de Joodse gemeenschap

Anti-Zionisme en de VN

Anti-Zionisme en kritiek op Israël

Anti-Zionisme en de Holocaust

Anti-Zionisme en antisemitisme

______________________________________________________

Anti-Zionisme binnen de Joodse gemeenschap

Aanvankelijk was er veel verzet binnen de Joodse gemeenschap tegen het zionisme, deels uit angst dat dit hun positie in andere landen verder zou aantasten en dus tot een toename van het antisemitisme zou leiden, deels omdat men vond dat alleen God de Joden kon terugvoeren naar het beloofde land, of gewoon omdat men het voor volkomen irreëel hield. Communisten waren anti-nationalistisch, en in de communistische heilstaat zouden Joden volkomen geassimileerd en dus onherkenbaar als aparte groep zijn. Nadat de Holocaust had aangetoond dat Joden nergens veilig waren en assimilatie niet hielp, en nadat de stichting van Israël het bewijs vormde dat het Zionisme niet slechts een utopie was, kregen Israël en het Zionisme ook steun van de meeste religieuze en marxistische Joden. Anti-Zionisme bleef voortleven in kleine kring zoals onder de ultra-orthodoxe Naturei Karteh. Ook zijn er Joden die menen dat de stichting van Israël teveel ten koste van de daar levende Arabieren is gegaan en het daarom geen bestaansrecht heeft, en voelen zij zich solidair met de Palestijnse strijd. Israëls bezetting vanaf 1967 en de kolonistenbeweging hebben sommige linkse Joden van het Zionisme doen vervreemden.

Anti-Zionisme en de VN

Het Zionisme en Israël's bestaansrecht zijn vanaf het begin heftig bestreden door de meeste Arabische landen en de in Palestina wonende Arabieren. Om dit te 'onderbouwen' ontkenden zij dat de joden een volk zijn, alswel hun band met het land Palestina. Het verzet tegen Israël raakte steeds sterker vermengd met de Sovjet-communistische ideologie, die Zionisme als een vorm van kolonialisme en Westers imperialisme beschouwde, en Israël als een Apartheidsstaat gebaseerd op raciale superioriteit, in leven gehouden door Westers kapitaal en wapens. De in 1975 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aangenomen 'Zionisme is racisme'-resolutie (zie ook Israël en de VN), is hiervan een direct gevolg. Deze resolutie is herroepen in 1991, maar tot de dag van vandaag zijn dergelijke geluiden in de VN, in Arabische en in linkse Westerse kringen te horen.
Ze doken o.a. weer op tijdens het NGO-forum van de World Conference Against Racism in 2001 te Durban, Zuid-Afrika.
Een citaat: "In de grote demonstratie in Durban op 1 september, georganiseerd door Sangoco, ANC en Cosatu werden veel spandoeken met slogans meegedragen waarvan de prominentste Antisemitisch waren, o.a.: 'Kill all Jews' en ' The good things Hitler did'. Deze demo eindigde vreemd genoeg bij de Durban Jewish Club, welke door de Zuid-Afrikaanse politie afgeschermd werd met pantserwagens en oproerpolitie nadat het gebouw al eerder geëvacueerd moest worden. Een beschamende gebeurtenis. Een grote demonstratie tijdens de Wereld Conferentie tegen racisme eindigt als een Antisemitische mars waar de Nazi's trots op hadden kunnen zijn. Tijdens al deze ' incidenten' zwegen de organisatoren van het NGO Forum (Sangoco - De South African NGO Coalition en de ISC - International Steering Committee). Noch zij, noch de Zuid-Afrikaanse autoriteiten grepen in. Dat Antisemitisme in Zuid-Afrika een groot probleem is geworden was ons bekend, het wordt door de nieuwe regering van de voormalige Apartheidsstaat echter angstvallig verzwegen.
Het NGO forum werd officieel geopend door Mercia Andrews, voorzitter van Sangoco. Dit deed zij gekleed in de traditionele Khefiyah, haar vuist in de lucht 'Free Palestine' roepend. Hiermee was de toon gezet. Joden werden gediscrimineerd, het zwijgen opgelegd, bijeenkomsten over Antisemitisme en revisionisme werden verstoord en overgenomen door Palestijnse NGO's en aanhangers. Hen die hiertegen protesteerden werden uitgemaakt voor 'Zionist pigs lovers' en 'Jew lovers'. De meeste NGO's waren of totaal geïntimideerd of gingen openlijk akkoord met de gang van zaken." (Ronald Eissens, Directeur Stichting Magenta, Meldpunt Discriminatie Internet, aanwezig in Durban als reporter van het Internet Center Anti Racism Europe (ICARE), in de Volkskrant van 25 sept.2001.)  

Anti-Zionisme en kritiek op Israël

Het belangrijkste verschil tussen kritiek op Israël en anti-Zionisme is dat in het laatste geval Israël's bestaansrecht ter discussie wordt gesteld. Vanwege de bezetting, de verdrijving van Arabieren in 1948, de discriminatie van Arabieren in Israël, en om tal van andere redenen zouden de Joden hun recht op zelfbeschikking verliezen. Waar kritiek op al deze zaken volkomen terecht en bovendien ook binnen Israël zelf breed voorhanden is, is de idee dat Israël om deze reden zijn bestaansrecht verliest absurd en volkomen uniek. Kritiek op geen enkele staat gaat gepaard met het ter discussie stellen van zijn bestaansrecht. Veel landen zijn door oorlog en het overwinnen van andere volkeren ontstaan; veel landen discrimineren minderheden; veel landen lappen het internationaal recht aan hun laars; in tegenstelling tot wat anti-Zionisten beweren komen de meeste landen hier makkelijker mee weg dan Israël.

Anti-Zionisme en de Holocaust

Tot op de dag van vandaag speelt de Holocaust een belangrijke rol in de controverse tussen Zionisten en anti-Zionisten. De Holocaust vormde voor Zionisten het ultieme, tragische bewijs dat zij gelijk hadden en dat de enige remedie tegen het antisemitisme lag in het creëren van een veilige haven, een thuisland, waar men zijn lot in eigen hand kon nemen. Anti-Zionisten hebben de Holocaust echter op verschillende manieren tegen de Zionisten gebruikt, bijvoorbeeld door hen ervan te beschuldigen dat zij te weinig deden om de Joden in Europa te redden, en zelfs door hen van medeplichtigheid te beschuldigen. De Zionisten zouden Hitler hebben gesteund omdat antisemitisme de Joden naar Palestina zou drijven, en dus in hun belang was. Men wijst in dit verband vaak op de Hesder of Haavara overeenkomst die de Zionisten met de Nazi's hadden gesloten, waardoor zo'n 60.000 Joden uit Nazi-Duitsland naar Palestina mochten emigreren in ruil voor geld. Er zijn verschillende mensen geweest, Joden en niet-Joden, Zionisten en anti-Zionisten, die door overeenkomsten of samenwerking met de Nazi's hebben geprobeerd om Joden te redden. Oskar Schindler is daarvan wellicht de bekendste, en ook de onlangs overleden Frits Philips hoort in dit rijtje thuis. Mensen waren wanhopig en wrongen zich soms in rare bochten om iets tegen de massamoord op de joden te kunnen doen. Men kan er over twisten hoever je hierin kunt gaan, maar de Zionisten vanwege de Hesder medeverantwoordelijk stellen voor de Holocaust is ronduit walgelijk.
Als de Zionisten daartoe de macht bezaten, hadden zij Hitler zeker op de knieën gedwongen; naast morele motieven was het uiteraard in hun belang geweest als deze miljoenen Joden niet waren omgekomen, waarvan een deel waarschijnlijk naar Palestina zou zijn geëmigreerd. De Zionisten bezaten deze macht niet; niet in 1933 en niet in 1942. Zij konden slechts oproepen Europa te verlaten zolang het nog kon, en bij de Britten aandringen op versoepeling van de immigratie-restricties naar Palestina (die onder druk van de Arabieren waren ingesteld), en andere landen oproepen hun poorten te openen. (Ook de VS hadden in 1940 de poorten gesloten voor joodse immigratie.)
Door dit soort aantijgingen plaatst men zichzelf in de hoek van het antisemitisme, maar reageert als door een wesp gestoken indien men hierop wordt aangesproken.
Ook beschuldigt men de Zionisten ervan dat zij de Holocaust teveel voor hun politieke doeleinden gebruiken, en een 'Holocaust industrie' hebben gecreëerd. Sommigen gaan zelfs zover de omvang en het unieke van de Holocaust te bagatelliseren: 'er kwamen zoveel mensen om in de Tweede Wereldoorlog, maar de Joden hebben slechts oog voor wat hun is aangedaan'. In de Arabische wereld, alsmede Iran, komen Holocaust-ontkenningen geregeld voor. De redenering is meestal dat het een verzinsel van de Zionisten is om het bestaansrecht van Israel te rechtvaardigen.
De notie dat Israël is gecreëerd vanwege de Holocaust is wijdverbreid. Anti-Zionisten claimen dat Israël door de internationale gemeenschap, met name Europa, aan de joden is gegeven uit schuldgevoel over de Holocaust. Dit idee berust op de mythe dat er voor 1945 nauwelijks Joden in Palestina waren, en gaat voorbij aan het feit dat het Zionisme in de 19e eeuw is ontstaan. Hoewel het onmiskenbaar waar is dat de Holocaust de internationale opinie heeft beïnvloed ten gunste van Israël, is het ver van zeker dat dit de allesbepalende factor was. Zonder Holocaust immers, zouden waarschijnlijk miljoenen Europese Joden naar Palestina zijn geëmigreerd die nu in de gaskamers verdwenen. Bovendien was de legitimiteit van een joods thuis in Palestina al door de Volkerenbond erkend met het toekennen van het mandaat aan de Britten onder die expliciete voorwaarde, en had de Joodse gemeenschap in Palestina al de fundering gelegd voor onafhankelijkheid, zowel in politiek, militair als sociaal-economisch opzicht.

Anti-Zionisme en antisemitisme

Zoals uit het voorgaande al blijkt, lopen anti-Zionisme en antisemitisme soms in elkaar over. Hoewel antisemitisme lang niet altijd anti-Zionisme inhoudt (sterker nog, het Zionisme werd door sommige antisemieten gesteund omdat zij van de joden in hun eigen land af wilden), is anti-Zionisme bijna altijd een vorm van antisemitisme, daar het de joden een fundamenteel recht ontzegt, namelijk op zelfbeschikking, en daarmee vrijheid en veiligheid. Ook al zijn Joden momenteel misschien veiliger in bijvoorbeeld de Verenigde Staten, de VS kan op elk moment zijn poorten sluiten voor Joodse immigranten, zoals in het verleden op cruciale momenten is gebeurd.
Anti-Zionisten wijzen er op dat er in Europa sinds de Holocaust weinig antisemitisme is, en Joden zowel in Europa, als in de VS, Australië en Canada, als gelijkwaardige burgers kunnen leven en goede posities hebben in de maatschappij. In de eerste plaats is het vreemd dat dit argument wordt gebruikt om Israëls bestaansrecht af te wijzen. Als Marokkanen in Europa niet meer worden gediscrimineerd is dit uiteraard ook geen argument tegen Marokko. Dat is hoe het zou moeten zijn, maar helaas niet is. Als iedere minderheid overal vrij van angst en discriminatie kan leven kunnen we wellicht alle grenzen opheffen.
In de tweede plaats is het feit dat na bijna 2000 jaar diaspora en jodenvervolging, de Joden het gedurende de afgelopen 60 jaar relatief goed hebben geen reden aan te nemen dat dit nu voor altijd zo zal blijven. Europa is nog steeds niet vrij van antisemitisme, en het aantal antisemitische incidenten is de laatste jaren in verschillende landen toegenomen, dit ondanks het feit dat er nog maar weinig Joden in Europa leven en zij nooit geweld gebruiken of hiertoe oproepen. Het is bepaald dubieus dit nieuwe antisemitisme  aan de bezetting toe te schrijven, of aan het feit dat sommige Joden het voor Israël opnemen, en zo Israël en de Joden zelf hiervoor verantwoordelijk te stellen. Het is waar dat antisemitische incidenten toenamen tijdens harde Israëlische represailles in reactie op de intifada, maar dit dient op geen enkele wijze als excuus te worden aangevoerd. Toen Turkije hard optrad tegen Koerdische separatisten, of Marokko tegen de Amazigh die in West Sahara een onafhankelijke staat willen, werd dit ook de hier levende Turken en Marokkanen niet aangerekend (en voorzover dit wel zou zijn gebeurd, is dit uiteraard evenmin een excuus). In de derde plaats is het niet aan Europa om te bepalen of Israël bestaansrecht heeft, en Israël continu de les te lezen. We hebben uiteraard het recht andere landen te bekritiseren, zoals zij het recht hebben ons land te bekritiseren, maar het afwijzen van het bestaansrecht van een staat, gesticht door het volk dat Europa 60 jaar geleden probeerde uit te roeien, is op zijn zachtst gezegd niet geheel op zijn plaats.
Anti-Zionisme is ook antisemitisch als het aan joden, en aan hun staat, hogere eisen stelt dan aan andere landen en volken, wat veelvuldig gebeurt, en als het gebruik maakt van negatieve stereotypering van joden, zoals wanneer men spreekt van de machtige Joodse lobby die de VS in zijn greep zou hebben, en van de goede posities die Joden in de maatschappij hebben waardoor zij onevenredig veel macht zouden hebben. Soms wordt voor het woord 'Jood' 'Zionist' ingevuld, om het achterliggende antisemitisme te verhullen.

Zie ook op deze website: Zionisme


Zie op Zionism and Israel Information Center:
- A History of Zionism and the Creation of Israel 
- The hidden history of Anti-Zionism
- A brief history of Jewish anti-Zionism
- The Nature of Judeophobia - History and analysis of Antisemitism, Jew-Hate and anti-"Zionism"
- Marxist and Socialist anti-Semitism and Early Anti-Zionism
- Zionism and its Impact
- Is Zionism Nazism?
 
© Dit artikel is copyright Israël-Palestina Informatie, afgezien van onderdelen waarvoor andere bronnen worden vermeld. Voor overname gelieve kontakt met ons op te nemen via het e-mail adres. Beperkte citaten voorzien van een link naar deze webpagina zijn toegestaan.


Websites over Israël-Palestina en het Midden-Oosten Conflict:
* A Brief History of Israel and Palestine and the Conflict,
 The Early History of Zionism and the Creation of Israel, and many other articles on
MidEastWeb for Coexistence - Middle East news & background, history, maps and opinions
* Wikipedia categories Israel and Zionism, Palestine and Middle East  
* Council for Peace and Security (Israel) * One Voice Movement
* Ariga's PeaceWatch - on the Israeli-Palestinian conflict and Middle East peace
*  Middle East Analysis * Israel News * Israel: Like This, As If (blog)
* Zionism and Israel Information Center
* ZioNation - Progressive Zionism and Israel Web Log
* IMO - Israël & Midden-Oosten Blog (Nederlandstalig)
* Virtuele Encyclopedie van het Conflict Israël-Palestina (Nederlandstalig)
* Israël Informatie Linkpagina (Nederlands / Engels)
* Israël & Palestijnen Nieuwsblog (Nederlands / Engels)