Israël - Palestina Info - Ilan Pappe en de 'invention of history' (IMO)

Een Joods-Israëlische historicus die een anti-Israël boek schrijft - dat is gefundenes Fressen voor de 'vredesorganisaties' Een Ander Joods Geluid en United Civilians for Peace, en dus hebben ze hem prompt uitgenodigd zijn boek in Nederland te komen toelichten en - voor de fans - te signeren.
The ethnic cleansing of Palestine is niet Ilan Pappes eerste boek, en hij heeft eerder geschreven over vermeende Israëlische etnische zuiveringen, bijvoorbeeld tijdens de 1948 oorlog. Voor een academicus heeft hij een ietwat vreemd beeld over feiten en waarheidsvinding:

"My bias is apparent despite the desire of my peers that I stick to facts and the "truth" when reconstructing past realities. I view any such construction as vain and presumptuous. This book is written by one who admits compassion for the colonized not the colonizer; who sympathizes with the occupied not the occupiers."

Het is misschien nobel dat hij zijn vooringenomenheid toegeeft, maar het is de taak van een historicus om de waarheid naar beste eer en geweten te achterhalen, ook wanneer deze je niet uitkomt. Een wetenschapper past in dat laatste geval zijn theorie aan aan de feiten en stelt zonodig zijn visie bij; een propagandist shopt selectief in de geschiedenis op zoek naar wat zijn visie ondersteunt. Pappe heeft zijn minachting voor feiten meermaals tentoongespreid. Zo beweerde hij in zijn vorige boek "The History of Modern Palestine: One land, Two Peoples" dat de Zionisten in 1948 voor de bijzondere zware slag bij Latrun (dat strategisch gelegen is op een heuvel nabij Jeruzalem) met name gebruik maakten van overlevenden van de Holocaust die nieuw in Israël waren gearriveerd, en hun zo alsnog de dood injoegen. Toen hij werd geconfronteerd met het feit dat maar een kleine minderheid van de slachtoffers nieuwe immigranten waren, zei hij:

"The myth of Latrun in the case of the number of immigrants who died, eh, is not really related to numbers. Um, very pedantic and empiricist historians like to argue and to waste a lot of ink so to speak on figures, on numbers, as if the numbers are really important for the construction of myth, or if you have the accurate number you can destroy a myth or debunk it and I don't think it's very true. // I think what is important is that there were enough immigrants who died // over Latrun."

Wat is 'genoeg'? Nieuwe immigranten vochten inderdaad mee in Israëls onafhankelijkheidsoorlog - dat was bittere noodzaak. Maar zij werden niet op de meest gevaarlijke missies gestuurd en als kanonnenvoer gebruikt. Maar het is natuurlijk zeer 'pedant' van mij om Pappe hierop aan te spreken. Als de mythe van Latrun maar in stand blijft.

Pappe minacht feiten niet alleen zelf, hij draagt dit ook over op zijn leerlingen. In 2005 was een leerling van hem, Teddy Katz, door oud-soldaten aangeklaagd nadat deze in zijn proefschrift had beweerd dat zij massaslachtingen hadden aangericht in het Palestijnse dorp Tantura. Het bleek dat hij de tekst van de opgenomen interviews met de soldaten op essentiele punten had veranderd in zijn proefschrift. Katz zag zich gedwongen delen van zijn proefschrift aan te passen, maar Pappe bleef hem verdedigen, en beweerde dat zowel hij als Katz werden vervolgd om politieke redenen en de universiteit hem wilde ontslaan. Vervolgens riep hij academici van over de hele wereld op om zijn universiteit - de universtiteit van Haifa - te boycotten.

Onnodig te zeggen dat dit alles voor een aanzienlijke publiciteit heeft gezorgd en hem beroemd gemaakt tot ver buiten Israël. Vooral initiatiefnemers van boycot-acties tegen Israël vonden in hem een dankbare bondgenoot - wie kan ze nu nog van antisemitisme beschuldigen?
Zijn gesjoemel met feiten, en zijn rancuneuze en kinderachtige gedrag jegens zijn eigen universiteit schijnt er voor deze groeperingen niet toe te doen. Iedereen die hen helpt in hun kruistocht tegen Israël is welkom. EAJG en UCP zijn geen vredesorganisaties; zij dragen niet bij aan vrede en verzoening tussen Israël en de Palestijnen. Zij praten aanslagen tegen Israël goed als 'legitiem verzet' en hebben meermaals sprekers op door hen georganiseerde bijeenkomsten of demonstraties uitgenodigd die Hezbollah en Hamas verdedigen, zoals Abu Jahjah van de Arabisch Europese Liga. Ook hebben woordvoerders van beide organisaties meermaals een vergelijking gemaakt tussen de bezetting van de Palestijnse gebieden en de bezetting van Nederland door de Nazi's, en Israël vergeleken met de Nazi's, zoals bijvoorbeeld tijdens de recente toespraak van EAJG-lid Max Wieselman bij kamp Westerbork. Zulke vergelijkingen zijn onjuist, kwetsend en dragen slechts bij tot polarisatie. Dat weten deze organisaties ook wel, net als dat zij de ideeën van Jahjah kennen, en kiezen dus bewust voor deze aanpak. Daarom vind ik het nogal vreemd dat zij door velen nog steeds als vredesorganisaties worden gezien. Een Ander Joods Geluid betekent allerminst een beter Joods geluid, en je hoeft geen groter-Israël aanhanger te zijn om je tegen hen te keren.

Ratna Pelle